Cap. V Obj. 5 Sol: enter life as adopted son; predestination tends on a child of wrath
Sol. Eternal life's nature is such that no one can enter it unless antecedently made actually a son of God by the Spirit of adoption — but not such that no one can be predestinated to it unless already an adopted son. Predestination contains the purpose of assuming into sonship: it tends on a child of wrath, whom by predestinating it makes a vessel of mercy as to purpose; by justifying, sanctifying, glorifying, a vessel of mercy as to act. Antecedent faith (or at least concomitant) is rightly required to constitute a son actually adopted; wrongly required to constitute God's decree about adopting a singular person and destinating the inheritance.
Latin
Sol. Natura sive conditio vitae aeternae talis est, ut nemo in eam ingredi possit nisi qui antecedenter factus fuerit actu filius Dei per Spiritum adoptionis: at non est talis, ut nemo ad eam praedestinari possit nisi qui antecedenter fuerit filius Dei adoptatus. Praedestinatio enim continet propositum assumendi in filium: Tendit igitur in filium irae, quem praedestinando facit vas misericordiae quoad propositum; justificando, sanctificando, glorificando facit vas misericordiae quoad actum. Recte igitur requiritur fides antecedanea, aut saltem concomitans, ad constituendum filium actu adoptatum: at perperam requiritur fides antecedanea, ad constituendum Dei decretum de singulari persona adoptanda, et ad haereditatem destinanda.