Cap. VIII Arg. 6 Resp.: negative reprobation not from foresight of final obstinacy; Lombard
Third: if adversaries claim negative reprobation springs from foresight of final obstinacy in actual sins, that abhors not only truth but all likelihood. The very decree permitting that final hardening — wherein reprobation sits — precedes absolute foresight of the hardening. So Peter Lombard (Sentences 1, dist. 40): Reprobation is foresight of malice in certain ones and of not having mercy. That foresight is founded in the decree denying the special grace that in fact softens any heart, however hard. It is vain, then, to make foresight of final remaining in sins the cause of reprobation, when that remaining presupposes the permission sprung from the prior reprobation decree. So much for the argument in general. Now the testimonies one by one.
Latin
Tertio, si contendunt adversarii, hanc reprobationem negativam ex praescientia finalis pertinaciae in actualibus peccatis esse oriundam, respondemus, hoc non modo a veritate sed ab omni verisimilitudine abhorrere. Nam ipsum decretum permittendi finalem hanc obdurationem, in quo sita est reprobatio, absolutam ejusdem obdurationis praescientiam antecedit. Unde Petrus Lombardus, lib. 1, dist. 40, ait, Reprobationem esse praescientiam malitiae in quibusdam et non miserendi. Haec autem praescientia fundatur in decreto negante specialem illam gratiam et de facto cujuscunque cordis quantumvis duri emollientem. Frustra igitur statuitur praescientiam finalem in peccatis permansionem esse reprobationis causam, cum huic finali permansioni praeintelligatur permissio illa, orta ex praevio reprobationis decreto. Haec universe de ipso argumento. Jam sigillatim ad singula testimonia apposita respondebo.