Two Dissertations · §580 · John Davenant

Cap. IX Arg.: Major confirmed — Adam received; Christ obtained reconciliation for all; therefore reprobation only from final impenitence

They try to confirm the Major two ways. First: pardon was given to Adam himself — so it would seem unjust that God, for Adam's sin which by mere estimation is called ours, should shut any others from eternal life, when he received into grace Adam who committed that sin. Second: Christ obtained redemption and reconciliation with the Father for all — and it seems little fitting that by a reprobation decree those be left to destruction for whom Christ so obtained reconciliation that nothing but impenitence can bar them from sharing its use. Therefore no one is reprobated except from regard to final impenitence or rebellion as moving cause — and that, they say, is reprobation.

Latin

Majorem dupliciter confirmare conantur. Primo, exinde quod ipsi Adamo venia data sit: Iniquum enim videatur Deum ob Adami peccatum, quod pura puta illius aestimatione nostrum est, alios quoscunque a vita aeterna excludere, cum ipsum Adamum receperit in gratiam, qui illud peccatum perpetravit. Secundo, idem probare satagunt ex eo quod Christus pro omnibus redemptionem et reconciliationem apud Deum Patrem impetravit; videtur autem parum consentaneum, ut per decretum reprobationis exitio relinquantur, pro quibus Christus ita reconciliationem impetravit, ut nihil impedire possit, praeter impoenitentiam, quo minus ejusdem usu fiant participes. Ergo nemo reprobatur nisi ex consideratione finalis impoenitentiae sive rebellionis tanquam causae motivae: haec autem reprobatio.

Report a mistake in this passage