Two Dissertations · §629 · John Davenant

Cap. IX Arg. 8: Borrius and Arminius — no one damned for original sin alone; Remonstrants at Dort: infants incapable of disobedience not punished with eternal pain

A certain Borrius tried by this argument to prove that no one is condemned for original sin, and so that all Gentile infants dying before actual sins are saved — as may be seen in Arminius, Respons. To arts. 13–14. That Arminius himself held this, and that Arminians still defend it, is clear. Corvinus, of Arminius's inner counsel, writes (p. 391): Indeed Arminius holds that no one is damned for original sin alone. And the Remonstrants cited to the Synod of Dort, in a writing shown publicly by common consent of them all, said openly: No infants — inasmuch as they are not capable of new disobedience and rebellion — are punished with eternal pain.

Latin

Borrius quidam hoc argumento probare conatus est, ob peccatum originale neminem condemnari, atque idcirco omnes omnium gentilium infantes morientes ante commissionem actualium peccatorum salvos esse: ut videre licet apud Arminium, in Respons. ad art. 13. et 14. In hac autem sententia fuisse constitutum ipsum Arminium, et Arminianos eandem nunc defendere clarum est. Corvinus, qui fuit Arminio ab intimis consiliis, sic scribit, pag. 391. Equidem Arminius statuit, neminem propter solum peccatum originis damnari. Atque Remonstrantes citati ad Synodum Dordracenam, in scripto publice et communi omnium eorum consensu exhibito, aperte dixerunt: Nullos infantes, utpote qui novae inobedientiae et rebellionis capaces non sunt, poena aeterna puniri.

Report a mistake in this passage