David and Peter prove regenerate can fall—and remain death-liable while impenitent

XIV. Quam Thesin sic in sequentibus confirmant: Exemplis Davidis ac Petri constat posse renatos in gravissima peccata seipsos praecipitare, Deo ita quandoque permittente, ut discant cum humilitate agnoscere, non suis viribus aut meritis, sed solius Dei misericordia se fuisse a morte aeterna servatos, & vita aeterna donatos. Dum hujusmodi peccatis inhaerent, iisque secure acquiescunt, indignatio Dei paterna contra eos laborat. Si justitias meas profanaverint, & mandata mea non custodierint, visitabo in virga iniquitates eorum, & in verberibus peccata eorum. Tribulatio & angustia in omnem animam hominis operantis malum. Quin etiam reatum damnabilem contrahunt, ita ut dum in eo statu impoenitentes persistunt, nec debeant, nec possint aliter sibi persuadere, quam se esse morti obnoxios. Si secundum carnem vixeritis, moriemini. Sunt enim capitali crimine constricti, cujus merito, secundum divinam ordinationem morti subjacent, quamvis nondum morti traditi sint, neque si paternam Dei amorem spectemus, tradendi, sed ab hoc peccato prius eripiendi, ut sic ex mortis reatu eripiantur. Denique, pro praesenti conditione, amittunt aptitudinem ad ingrediendum regnum coelorum; quia in illud regnum non intrabit aliquid coinquinatum, aut abominationem faciens. Coelestis enim corona non imponitur nisi iis, Qui bonum certamen certarunt, & cursum suum in fide & sanctitate consummarunt. Ineptus ergo ad hanc coronam adipiscendam quisquis impietatis operibus adhuc adhaerescit. Psalm. 89. 31. Rom. 2. 9. & 8. 13. Apoc. 21. 27. 2 Tim. 4. 8.