Theological Theses · §1581 · Louis Le Blanc de Beaulieu

Feasts, sacred houses, gifts, oaths, vows, and prayers for grace are as divine as sacrifice

Feasts, sacred buildings, dedicated gifts, oaths, vows, and prayers for bodily goods and especially for grace and glory count, for the Reformed, as signs of God's own cult, no less than sacrifice.

Rome itself would not excuse sacrifice to a creature by calling it relative, or offered to God's friend so as to be referred at last to God.

The same plea does not excuse dedicating churches, offering gifts, vowing, swearing, or asking grace and glory of a creature.

Latin

XXIV. Caeterum ad actus & signa cultus Deo proprii, Theologi Reformati plurima pertinere putant, non minus quam sacrificia. Qualia sunt, secundum eorum sententiam, dies festi, aedes sacrae, & donaria in aedibus sacris dicata & appensa, juramenta, vota, & preces, quibus bona corporis & animae, ac praesertim dona gratiae & gloriae, ab aliquo poscimus. Proinde quemadmodum, Scholae Romanae judicio, Latriam creaturae deferre censeretur, qui sub quocunque praetextu illi sacrificaret, nec excusaretur dicendo, se creaturae cuipiam sacrificium offerre, non absolute, sed relative, nec tanquam Deo ipsi, sed tanquam amico cuidam & ministro ipsius Dei, ad quem tandem honor ille sacrificii, ex ejus intentione, sit ultimo referendus: sic quoque, juxta Reformatos, a crimine divini cultus creaturis oblati non purgatur ille qui creaturis ullis aedes sacras dicat, donaria offert, illis vota facit, & per eas jurat, ab iisque petit gratiam & gloriam, quantumlibet profiteatur se illa creaturis praestare atque exhibere, aliter quam ipsi Deo, & sic ut velit ista ad Dei cultum & gloriam referre.

Report a mistake in this passage