XXIV. Ut autem divinae omniscientiae Scriptura nos certiores reddat, praecipue urget Deum videre atque intueri quae sunt hominibus maxime occulta: quales sunt cordium cogitationes, & latentia in hominum animis consilia. Infernus, inquit sapiens, & perditio coram Domino, quanto magis corda filiorum hominum? Prov. 15. 11. Et hac cognitione Deus tanquam sibi propria saepius gloriatur, asserens se eum esse qui scrutatur renes & corda, ut praesertim videre est 17. cap. Jeremiae, Fraudulentum est, inquit, cor prae omnibus & inscrutabile; quis cognoscet illud? Ego Dominus scrutans cor & probans renes: qui do unicuique juxta viam suam & juxta fructum operum suorum. Quod agnoscens Solomon 2. Paral. 6. 30. hanc Deo gloriam tribuit, Tu solus nosti corda filiorum hominum.