Theological Theses · §814 · Louis Le Blanc de Beaulieu

Even Rome: not every 'divine faith' assent equals Catholic dogmatic certainty — Catharinus & Vasquez

Even inside the Roman school, not every assent labeled divine faith matches Catholic dogmatic certainty.

At Trent, Catharinus held a just man can be divinely certain of his own grace; Vasquez calls divine faith both the penitent's trust of pardon-to-come and the justified man's trust of pardon obtained — yet neither equates that private faith with Catholic certainty.

Trent's canon that none can know with faith-certainty he has obtained grace added 'to which falsehood cannot be subject' with an eye to Catharinus — who afterward still kept his view and re-read the decree.

Latin

CXXXIX. Et certe non solum inter Reformatos, sed in ipsa Schola Romana, non quicunque assensus ad fidem divinam refertur, hoc ipso statim aequatur firmitate & certitudine cum assensu fidei Catholicae, sive dogmaticae. Nam in ipso Concilio Tridentino Catharinus contendit hominem justum fide divina certum esse posse de propria gratia. Et Vasquez quoque Jesuita fidem divinam vocat, fiduciam quam peccator poenitens habet de venia a Deo impetranda, & quam homo justificatus potest habere de illa impetrata. Nec tamen isti viri putant illam privatam fidem, parem habere cum fide Catholica certitudinem. Et ad Catharini sententiam respexit Concilium Tridentinum, dum definiens, quod nullus scire valeat certitudine fidei, se gratiam Dei esse consecutum, post verbum illud fidei inserit, cui non potest subesse falsum, ut aliqua evadendi rima Catharino superesset, nec videretur simpliciter Decreto Concilii damnatus. Ut & revera post Canonem illum in sententia priori perstitit, & conatus est verba Concilii, secundum suum sensum, interpretari.

Report a mistake in this passage