Chapter 10: Placeus denies labefaction; native corruption forensic and moral
Click or tap any sentence to jump there. The side buttons skip a paragraph.
I deny that refusing antecedent or immediate imputation of Adam’s sin weakens, in any way, the doctrine of Christ’s imputed justice.It pains me to watch a learned man, for the sake of his proof, abandon the teaching that native corruption carries guilt — a teaching the Protestant churches have stated and sealed in their public confessions.Native corruption can be read two ways: forensically, or morally.Forensically it is sin enough to damn us; morally it is a quality that fouls us by clinging in us.As sin that binds us under God’s wrath, justification answers it; as a foul quality inhering in us, sanctification answers it.That quality cannot be removed until its guilt is removed first.So in nature’s order, justification comes before sanctification.
Latin
Nego dogma de Non-imputatione peccati Adae antecedente seu immediata ullo modo doctrinam de imputatione justitiae Christi labefactare; mihique valde dolet, quod videam virum doctum, ut id probet, deserere doctrinam de corruptionis nativae reatu, publicis fidei confessionibus Ecclesiarum protestantium declaratam, & confirmatam. Corruptio nativa duobus modis spectari potest: uno forensi, altero morali. Priori modo consideratur ut peccatum nobis damnandis sufficiens: Posteriori vero ut qualitas nos sua inhaerentia polluens. Quatenus est peccatum nos irae Dei addicens, ei respondet justificatio: quatenus vero est qualitas foeda nobis inhaerens, ei respondet sanctificatio. Tolli autem ista qualitas non potest, nisi prius tollatur ejus reatus. Itaque sanctificationem ordine naturae justificatio praecedit.