§.XIII close: Not tearing AC — human writing ≠ God's word; Calvin subscribed; fax furiae Gallicae restored
For it is one thing to tear the Augsburg Confession with insults, or somehow to lower its due authority — which no Reformer ever set out to do — and another to refuse to let a human writing, liable to error, stand in the same rank as God's infallible word.
Crocius works the whole question through in Comm. Cap. 36 from p. 497.
As for Calvin's judgment on the Augsburg Confession: he was ready to subscribe it at other times, and in fact did subscribe it (see his 1557 letter to Martin Schalingius, pastor at Regensburg, in the Letters volume lately edited at Amsterdam with the Opera, p. 112).
When elsewhere he calls the Augsburg Confession a torch of Gallic fury, read that restored to its genuine sense — in Pareus (Fren. P. 294), in the Ausführliche Behauptung (p. 74ff.), and most fully in Crocius (Comm. Pp. 514, 515, 518).
Latin
Nam aliud est, August. Confess. convitiis proscindere, vel quoquô modô debitam illius Auctoritatem elevare (quod à Reformatorum nemine unquam designatum est) aliud, non permittere velle, quòd humanum Scriptum, eóque errori obnoxium, cum infallibili Dei verbo, in eundem censum veniat. Rem omnem ex professo excutit Crocius Comment. cap. 36. a p. 497. Calvini Judicium de Augustana Confessione, ab eo promptè aliàs subscribenda, imò actu ipso subscripta (uti testatur in Epistola sua ad Martinum Schalingium Pastorem Ratisbonensem Anno 1557., Epistolarum Tomô, non ita pridem cum Operibus omnibus Amstelodami editô, p. m. 112.), quando Aug. Confessionem facem furiae Gallicae alicubi appellitat, genuino suo sensui restitutum lege, tùm apud Pareum Fren. p. 294, tùm apud Auctorem der ausführlichen Behauptung p. 74. & seqq. omniumq; plenissimè apud Joh. Crocium, Comment. saepius citat. p. 514. 515. 518.