Ptolemaic artabe, Phoenician kor, and how the signs are written
The Ptolemaic medimnos is one-and-a-half of the Attic, and it was composed of two artabai in the old time; for the artabe was of 4 Italian modii.
Now, through the Roman use, the artabe transacts 3 modii.
The Phoenician kor is of 30 sata; the saton is one-and-a-half of the modius; of the sata there are few differences.
Three fingers seize 2 drachmas of the dry mixtures.
The chous is the six-xestes measure: the weight of wine is 10 litrai, that of oil 9 litrai, that of honey amounts to 15 litrai; and of every measurable matter there are many differences according to the weight.
The ounce of pepper has 400 grains; the litra has 5 grains.
Greek
Ὁ Πτολεμαϊκὸς δὲ μέδιμνος ἡμιόλιός ἐστιν τοῦ Ἀττικοῦ καὶ συνέστηκεν ἐξ ἀρταβῶν τὸ μὲν παλαιὸν δύο· ἦν γὰρ ἡ ἀρτάβη μοδίων Ἰταλικῶν δʹ #161· νῦν δὲ, διὰ τὴν Ῥωμαϊκὴν χρῆσιν, ἡ ἀρτάβη χρηματίζει μόδια γʹ. Ὁ κόρος ὁ Φοινίκιος σάτων ἐστὶν λʹ· τὸ σάτον ἐστὶν ἡμιόλιον τοῦ μοδίου· τῶν σάτων ὀλίγαι διαφοραί. ∆άκτυλοι τρεῖς ἁρπάζουσιν τῶν ξηρῶν μιγμάτων δραχμὰς βʹ. Ὁ χοῦς ἐστιν τὸ ἑξάξεστον μέτρον· ὁ μὲν τοῦ οἴνου σταθμὸς ἕλκει ˉλˉι ιʹ, ὁ δὲ τοῦ ἐλαίου λίτρας θʹ, ὁ δὲ τοῦ μέλιτος ἄγει ˉλˉι ιεʹ· εἰσὶν δὲ πάσης ὕλης μετρητῆς κατὰ τὸν σταθμὸν πολλαὶ διαφοραί. Ἡ ὀγκία τοῦ πεπέρεως κόκκους ἔχει υʹ· ἡ λίτρα ἔχει κόκκους ε. Ἵνα δὲ μὴ ἐν ταῖς τῶν φαρμάκων εὑρέσεσιν συμβολικήν τινα σημείωσιν εὑρόντες εἰς τὸ πᾶν σφαλλώμεθα, τὰ δηλούμενα δι' ἑκάστου τῶν κατειλεγμένων ὑποτάξομεν. Τὸ μὲν τάλαντον σημειωτέον τῷ στοιχείῳ τῷ ξ διὰ μέσου γραμ μὴν ἔχοντι (#121), τὴν δὲ μνᾶν τῷ μ ἐπικείμενον ἔχοντι τὸ ν (μ6ν6) (τὸ νʹ μ6ν6 πεντήκοντα μνᾶς, ἐνίοτε δὲ ρ διὰ μέσου γραμμὴν ἔχον τὸ αὐτὸ σημαίνει #128), τὴν δὲ λίτραν τῷ λάμβδα ἐγκείμενον ἔχοντι ἢ παρακείμενον τὸ ἰῶτα (#117), τὴν ὀγκίαν δὲ τῷ γάμμα ἐπικείμενον ἢ ὑποκείμενον ἔχοντι τὸ ο (#106)· πλάγιον δὲ λάμβδα ἐπὶ τὰ δεξιὰ τὰς κεραίας ἔχον δραχμὴν ποιεῖ (#101), ἥμυσυ δὲ δραχμῆς καὶ παντὸς εἴδους τὸ αὐτὸ ἑπὶ τὰ εὐώνυμα ἐστραμμένον (#1337)· τὸ δὲ μ ἐπικείμενον ἔχον τὸ ε σημαίνει μέτρον (μ6ε6)· ὁ δὲ ὀβολὸς, τὸ ἕκτον τῆς δραχμῆς, οἷον σίγμα ἐπίμηκες (#1002) ἢ δὲ ἰῶτα πλάγιον (#1000), δύο δὲ ὀβολοὶ δύο τὰ αὐτὰ ἀντικείμενα (#1001)· τὸ δὲ τριώβολον ἄνω τὴν κεραίαν ἀνανεῦον τὸ Γ ἔχει (#1338); καλεῖταιδὲ ὑπ' ἐνίων «χηραμίς». Τοὺς δ' ἐπεὶ εὐχωλῇς ι λιτῇσί τε, ἔθνεα νεκρῶν, ἐλλισάμην, τὰ δὲ μῆλα λαβὼν ἀπεδειροτόμησα ἐς βόθρον· ῥέε δ' αἷμα κελαινεφές· αἱ δ' ἀγέροντο ψυχαὶ ὑπὲξ Ἐρέ βευς νεκύων κατατεθνηώτων νύμφαι τ' ἠίθ εοί τε πολύτλητοί τε γέροντες παρθενικαί τ' ἀταλαὶ νεοπενθέ' ἄωτον ἔχουσαι· πολλοὶ δ' οὐ τάμενο ι χ αλκήρεσιν ἐγχείῃσιν, ἄνδρ ες ἀρ ηίφατοι β εβ ροτωμένα τεύχε' ἔχοντες οἳ πολλ οὶ παρὰ βόθρον ἐφοίτων ἄλλοθεν ἄλλος θεσπε σίῃ ἰαχῇ· ἐμὲ δὲ χλωρὸν δέος ᾕρει. Αὐτὰρ ἐγὼ ξίφος ὀξὺ ἐ ρ υσάμενος παρὰ μηροῦ ἥμην, ο ὐδ' εἴων νεκύων ἀμενηνὰ κάρηνα αἵματο ς ἆσσον ἴμεν καὶ ἀμειβόμενος ἔπος ηὔδων·