Theological Theses · §741 · Louis Le Blanc de Beaulieu

Maresius: threefold faith-act — disposing, formally justifying, consoling

Maresius (System, locus 11, Th. 57): a threefold act of faith must be marked in justification.

Disposing act: I believe Christ has merited remission for his own, and that my sins will be remitted if I repent and rest in his merit — with law-bred misery and the hunger of Matt. 5:6 setting the guilty under an absolving sentence yet to be heard.

Formally justificatory act: by the Spirit of adoption the absolving sentence is spoken into me now — present remission of past and future weakness-sins, never imputed to condemnation, innocence from Christ's imputed righteousness, and certain eternal life; simultaneous with actual justification.

Consolatory act: past-tense confidence that all sins were already remitted and condemnation is gone (Rom. 8:1), with trust that absolution stretches to daily falls sought in the Lord's Prayer — this follows justification.

So faith is saving condition three ways: before, with, and after justification.

Latin

LXV. His plane gemina docet Samuel Maresius, in Systemate, loco undecimo, Thesi 57. Triplex, inquit, fidei actus venit in justificatione consideratione & distinguendus: Unus dispositivus, quo credo Christum suis meruisse remissionem peccatorum, juxta doctrinam Evangelii, adeoque & mihi remissum iri mea peccata, si resipuero, & vera fide acquieuero in merito Christi. Et cum hunc fidei actum comitentur miseriae nostrae ex Dei lege agnitio, & illa fames & sitis justitiae, de quibus Matth. 5. vers. 6. his simul reus ponitur in statu, ut loquuntur Pragmatici, sententiae sibi absolutorium consequendae & audiendae. Quare ut fides quoad hunc actum praeit actualem remissionem peccatorum in foro poli & conscientiae, ita etiam praescribitur in Verbo ad illam obtinendam. Secundus justificatorius formaliter, quo mihi per Spiritum adoptionis ipsa justificatoria & absolutorium sententia pronunciatur & intimatur: credo in praesens mihi hic peccato dolenti, & serium emendationis studium deinceps posidenti, Deo per Christum esse remissa omnia mea peccata, tum ea quae hactenus commisi, tum ea in quae possum labi deinceps per infirmitatem; & Deum illa nunquam mihi imputaturum ad condemnationem, sed ex imputata Servatoris mei justitia me pro innocente habiturum, & certo donaturum vita aeterna. Atque hic actus simul est tempore cum actuali justificatione & remissione peccatorum. Tertius consolatorius, quo in praeterito credo fuisse jam mihi remissa omnia mea peccata, & me nulli amplius subesse condemnationi, ut loquitur Paulus, Rom. 8. vers. 1. atque confido illam sententiam absolutorium mihi antea intimatam, extensum & applicatum iri Dei misericordia ad peccata quotidianae incursiones, quorum etiam quotidie to sensu remissionem peto in Oratione Dominica. Et hic fidei actus justificationem & remissionem peccatorum subsequitur. Unde liquet quo sensu & quousque fides sit conditio ad salutem perquisita; nam primo sensu fides se habet ad justificationem antecedenter, secundo simultanee, tertio consequenter.

Report a mistake in this passage