Beza and Garissolius: fiducia is faith’s inseparable effect — verbal clash only
Beza, Garissolius (and du Moulin with them): fiducia is not a part of faith but its inseparable effect — coheres with faith, yet is distinct from it.
Those who make fiducia faith’s chief part mean by the name that sure persuasion of God’s grace toward me and that Gospel goods are peculiarly mine.
Beza’s side grants that persuasion as part of faith, but reserves “fiducia” for the quiet, liberty, and constancy that rise from it.
Same thing; only the wording differs.
Latin
LXXIII. Neque per fiduciam aliud intelligunt Beza & Garissolius, aliique supra a nobis citati, qui cum eo docent fiduciam non esse fidei partem, sed solum effectum inseparabilem, qui cum fide quidem indivulse cohaeret, veruntamen est ab ea distinguendus. Unde patet Molinaeum, Bezam, & Garissolium reipsa consentire cum Theologis illis, qui volunt quidem fiduciam fidei praecipuam partem constituere; sed fiduciae nomine intelligunt certam illam persuasionem, qua fidelis de divina erga se gratia & benevolentia plene persuasus est, & bona in Evangelio fidelibus promissa ad se peculiariter pertinere judicat. Nam Theologi modo nominati istam quoque persuasionem pro fidei parte agnoscunt: Sed eam nolunt fiduciam dici, & hoc nomine potius designandam existimant animi tranquillitatem, libertatem, atque constantiam, quae ex tali persuasione de Dei erga nos benevolentia oritur. Et sic cum in re ipsa utrique consentiant, modo solum loquendi differunt.