Perkins to Ames: post-justification persuasion vs pre-justification refuge-fiducia
More carefully: after justification the believer applies promises by sure persuasion that the goods are his.
Before justification the repenting sinner applies them by refuge-fiducia — fleeing to God’s glory and mercy in Christ, seeking and longing with the whole heart, resting on God’s goodness, expecting liberation and saving good from God through Christ alone.
So Perkins, Davenant, Wittich, Ames — and that refuge-motion is what they mean by fiducia as faith’s chief part.
Latin
LXXVII. Alii vero distinctius ea de re loquentes, docent fidelem quidem, post justificationem, sibi promissiones divinas applicare per certam persuasionem quod bona promissa ad eum pertineant; sed peccatorem poenitentem, ante justificationem, applicare sibi easdem promissiones, per fiduciam illam qua confugit ad Dei gloriam & misericordiam in Christo, eamque toto corde & quaerit & exoptat, Dei vero bonitate & fidelitate nitens, non aliunde quam a Deo per Christum a malis suis liberationem, & salutaris boni communicationem expectat. Quae est doctrina Perkinsii, Davenantii, Wittichii, Amesii, & plurium aliorum, qui per fiduciam istam, quam fidei partem potissimam faciunt, jam dictum animi motum intelligunt.