Fragmenta in Psalmos (Greek) Unit 4 opening

ἐλαίῳ ἡ κε φαλὴ, ἐρεῖ· Ελαιον δὲ ἁμαρτωλοῦ μὴ λι πανάτω τὴν κεφαλήν μου, ὡς ἀπὸ Θεοῦ χριόμενος ἐλαίῳ ἀγαλλιάσεως Χριστός. Οι μαι δὲ ο τι καὶ νηστεύων ου τως ἀλείφεται τὴν κεφαλὴν, καὶ τὸ πρόσωπον νίπτεται. – Καὶ ἐπεὶ μὴ μόνον τράπεζαν κτλ. 22.6 Καὶ τὸ ε λεός σου καταδιώξεταί με πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου, καὶ τὸ κατοικεῖν με ἐν οι κῳ Κυρίου εἰς μακρότητα ἡμερῶν. Τίς ἐστιν ὁ καταδιώκων ε λεος; Χριστὸν Θεοῦ δύναμιν ε μαθον καὶ Θεοῦ σοφίαν ἀπὸ τοῦ ἀποστόλου, καὶ ο τι ἐγεννήθη ἡμῖν σοφία ἀπὸ Θεοῦ, δικαιοσύνη τε καὶ ἁγιασμὸς καὶ ἀπολύτρωσις. Αὐτὸς λέγει· ̓Εγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ζωὴ καὶ ἀλήθεια. Μάθετε ο τι αὐτός ἐστιν καὶ ὁ ε λεος ὁ διώκων· ε μψυχος ε λεος σε διώκει. Τοὺς ε λαττον φεύγοντας κατα λαμβάνει καὶ κρατεῖ, καὶ εἰς τὴν ἐκκλησίαν αὐτοὺς α γει, ι να ἐλεήσῃ καὶ οἰκήσωσιν εἰς τὸν οι κον Κυρίου, εἰς μακρότητα ἡμερῶν, καὶ εἰς τὴν ἐν οὐρανοῖς ἁγίαν ἐκκλησίαν, καὶ μακρήμεροι γένωνται. 23.1 Τοῦ Κυρίου ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα Ταύτην λέγει τὴν αὐτῆς, ἡ οἰκουμένη καὶ πάντες οἱ κατοι κοῦντες ἐν αὐτῇ. οἰκουμένην, ἐν ῃ ηὐ φραίνετο συντελειωθείς. 23.4 ̓Αθῶος χερσὶ καὶ καθαρὸς τῇ καρδίᾳ. Πολλάκις ἐλέγομεν περὶ τῆς ἐπάρσεως τῶν χειρῶν· ἐπῇρεν Μωϋσῆς τὰς χεῖρας, καὶ κατίσχυσεν ὁ ̓Ισραὴλ, ο τε δὲ καθῆκεν τὰς χεῖρας κατίσχυσεν ὁ ̓Αμαλήκ. Καί· ̓Επαίροντες ὁσίους χεῖρας χωρὶς ὀργῆς καὶ διαλο γισμοῦ. Καί· Επαρσις τῶν χειρῶν μου, θυσία ἑσπερινή. Ει ποιμι α ν ου ν ο τι αἱ χεῖρες ἡμῶν αἱ πράξεις ἡμῶν εἰσιν, αἱ κατὰ θεοσέβειαν· ἐὰν θησαυρίζωμεν ἐν οὐρανοῖς, ε χομεν τὰς χεῖρας ἐπηρμένας πρὸς τὸν Θεὸν, καὶ νικῶ μεν τὸν ἐχθρόν. Οταν δὲ ἡμῶν αἱ χεῖρες κάτω γένωνται, ἀνάγκη ἡμᾶς νικᾶσθαι. Οταν ου ν ἐπαίρω τὰς χεῖράς μου πρὸς τὸν Θεὸν, καὶ διὰ τῶν χειρῶν τῆς ψυχῆς ὑψῶμαι πρὸς αὐτὸν, νικᾶται ὑπ' ἐμοῦ ὁ ̓Αμαλὴκ, καὶ οὐδαμοῦ ἐστιν· οὐκοῦν δεῖ ἐπαίρειν χεῖ ρας πρὸς ναὸν α γιον τοῦ Θεοῦ· ὁ ναὸς δὲ τοῦ Θεοῦ δόξα ἐστὶ τοῦ Θεοῦ. ββ. 637. 23.10 Τίς ἐστιν ου τος ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης; Κύριος κραταιὸς καὶ δυνατὸς, Κύριος τῶν δυνάμεων. Εἰκότως ἡ Παντοκράτωρ φωνὴ τοῦ Σω τῆρος κατηγορηθείη· εἰ γὰρ πάντα δι' αὐ τοῦ γέγονεν, καὶ αὐτός ἐστιν πρὸ πάντων, καὶ τὰ πάντα ἐν αὐτῷ συνέστηκεν, κρατεῖ τε προνοητικῶς τῶν δι' αὐτοῦ πάντων γε γενημένων, καὶ πρὸ πάντων ἐστὶν τῶν ἐν αὐτῷ συστάντων, ἀκολούθως Παντοκράτωρ λέγεται· αὐτοῦ γοῦν ἐστιν πρόσωπον λέγον ἐν Ζαχαρίᾳ· Ου τως λέγει Κύριος Παντοκρά τωρ· ̓Οπίσω δόξης ἀπέστειλέ με, καὶ γνώσῃ ο τι Κύριος Παντοκράτωρ ἀπέσταλκέ με πρὸς σέ. Παντοκράτωρ γὰρ ὑπὸ Παντοκράτορος ἀποστελλόμενος ὁ Υἱός ἐστιν, ὑπὸ Πατρὸς πεμπόμενος. ̓Αριδηλότατα δὲ ἐν τῇ ̓Ιωάννου ̓Αποκαλύψει, Παντοκράτωρ ὁ Σωτὴρ λέγε ται. Τάδε γὰρ λέγει Κύριος, ὁ μάρτυς ὁ πισ τὸς καὶ ἀληθινὸς, ὁ η ν καὶ ὁ ω ν καὶ ὁ ἐρχό μενος Κύριος, ὁ Θεὸς ὁ Παντοκράτωρ. ̓Αναμ φισβητήτως ταῦτα περὶ τοῦ Υἱοῦ ει ρηται. 24.4 Μνήσθητι τῶν οἰκτιρμῶν σου. Οποιος γάρ πότε, ἐὰν ῃ ὁ α νθρωπος, ἐλέου χρῄζει τοῦ ἀπὸ Θεοῦ. 24.19 Ιδε τοὺς ἐχθρούς μου, ο τι ἐπλη θύνθησαν, καὶ μῖσος α δικον ἐμίσησάν με. Οἱ τοὺς δικαίους ὡς δικαίους μισοῦντες, μῖσος α δικον μισοῦσιν αὐτούς. 24.21 Λέγοις δ' α ν καὶ Ακακοι καὶ εὐθεῖς ἐκολλῶντό μοι, ο τι ὑπέμεινά σε, Κύριε. α λλους ἀκάκους τοὺς ἐστερημένους κακίας, η τοὺς ἁπλωστέρους· εὐθεῖς δὲ, τοὺς τελείους· η ἀκάκους τοὺς ἐξ ἀνθρώπων, εὐθεῖς δὲ ἀγγέλους ὑπὲρ αὐτῶν. 25.4 Οὐκ ἐκάθισα μετὰ συνεδρίου μα ταιότητος, καὶ μετὰ παρανομούντων οὐ μὴ εἰσέλθω. Λεκτέον ταῦτα πρὸς τοὺς θεωροῦντας ἱπ ποδρομίας καὶ θέατρα, ε τι δὲ καὶ πρὸς τοὺς γενομένους κοινωνοὺς τῶν αἱρέσεων. 25.8 Κύριε, ἠγάπησα εὐπρέπειαν οι κου σου, καὶ τόπον σκηνώματος δόξης σου. Τόπος Κυρίου, εἰρήνη ψυχῆς· ἐγεννήθη γὰρ, φησὶ, ἐν εἰρήνῃ ὁ τόπος αὐτοῦ. 25.11 ̓Εγὼ δὲ ἐν ἀκακίᾳ μου ἐπορεύθην. ̔Ο τὴν τῆς