Unit 4 rem close

Σαοὺλ τυραννή σειεν ὑπώπτευεν, καὶ τούτου χάριν πολεμὸν διετέλει, χώραν λαβὼν ο ἐβάσκαινον τὰς κατ' αὐτοῦ συκοφαντίας ...... τούτους μάρ τυρας ὀνομάζει ψευδεῖς, ἐκ τούτων καὶ οἱ Ζηφαῖοι καὶ ε τεροι πρὸ τούτων πολλοί. Παράτεινον τὸ ε λεός σου τοῖς γι νώσκουσί σε, καὶ τὴν δικαιοσύνην σου τοῖς εὐθέσι τῇ καρδίᾳ. Η τάχα οἱ μὲν τὴν γνῶσιν μόνην ε χον τες, τουτέστι τὴν πίστιν, ἐλέῳ δικαιοῦνται καὶ σώζονται· οἱ δὲ καὶ τὸ εὐθὲς ἐν πράξεσι, τὸν τῆς δικαιοσύνης ἀπολαμβάνουσι στέφα νον· πλὴν εἰ παρατείνεται τὸ ε λεος τοῖς γι νώσκουσι τὸν Θεὸν, τοῖς μὴ γινώσκουσιν αὐτὸν πρόσκαιρον ε σται. 35.12 Μὴ ἐλθέτω μοι ποὺς ὑπερηφανίας, καὶ χεὶρ ἁμαρτωλῶν μὴ σαλεύσαι με. Οι δε μέντοι ὁ θεῖος λόγος ταῖς λεγομέναις μεταφοραῖς χρῆσθαι, ω σπερ ἐνταῦθα. Τῆς ὑπερηφανίας, οὐ ζώου ποδωτοῦ, ἀλλ' ε ξεως ου σης, πόδα ὠνόμασεν· ο ου ν ευ χεται, τοῦτό ἐστιν· μὴ γενοίμην ὑπερήφανος, μηδὲ κτη σαίμην χεῖρα καὶ πρᾶξιν ἁμαρτωλοῦ. Ταῦτα γὰρ σαλεύειν ει ωθε, καὶ μετακινεῖν τῆς πα ρὰ τῷ Θεῷ στάσεως τοὺς εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον ἐξωθησομένους. ∆ιὸ ἐπάγει· 35.13 ̓Εκεῖ ε πεσον πάντες οἱ ἐργασάμε νοι τὴν ἀνομίαν, ἐξώσθησαν, καὶ οὐ μὴ δύ νωνται στῆναι. Ενθα οἱ σαλευθέντες πίπτουσι. – Η ἐκεῖ, τουτέστιν ἐν τῷ μέλλοντι βίῳ, κατὰ τό· ̓Εκεῖ ε σται ὁ κλαυθμὸς, καὶ τό· Γυμνὸς ἀπελεύσο μαι ἐκεῖ. Επεσον πάντες, τουτέστι πεσοῦν ται οὐκέτι ἐπιτρεπόμενοι ἐνεργεῖν ὡς πρότε ρον. Οὐ δεῖ δὲ ξενίζεσθαι, εἰ τὸ μέλλον ὡς η δη γεγονὸς λέγει· οι ον ἀντὶ τοῦ ἐξωσθήσον ται τὸ ἐξώσθησαν. ̔Ο γὰρ προφητικῶς προο ρῶν τὰ ἐσόμενα, ου τως αὐτὰ βλέπει ὡς πάν τως γενησόμενα· τούτου χάριν, ὡς η δη γενόμενα, αὐτὰ διορίζεται. ∆εῖ δὲ α ρα προ σιόντας Θεῷ, τῶν μὲν ἀγαθῶν ποιεῖσθαι τὴν αι τησιν, παραιτεῖσθαι δὲ τὸ ἁλῶναι ψυχι κοῖς ἀῤῥωστήμασι, καὶ τὸ ὑπὸ χεῖρα γενέ σθαι διαβολικὴν, τὴν ἀεὶ σαλεύουσαν καὶ τοὺς ἑστάναι δοκοῦντας, εἰ ῥᾳθυμοῦντες εὑρίσκοιντο, οὐκ ἐῶσαν στῆναι τοὺς διὰ πλείστην ο σην ἀσέβειαν ἐξωσθέντας παρὰ Θεοῦ· ο δὴ πέπονθε καὶ ὁ κατὰ σάρκα ̓Ισραὴλ, πεπαρῴνηκε γὰρ ἀφορήτως εἰς Χρι στόν. 36.1,2 Μὴ παραζήλου ἐν πονηρευομέ νοις, μηδὲ ζήλου τοὺς ποιοῦντας τὴν ἀνο μίαν. – Οτι ὡσεὶ χόρτος, ταχὺ ἀποξηραν θήσονται, καὶ ὡσεὶ λάχανα χλόης, ταχὺ ἀποπεσοῦνται. Οτι ὡσεὶ χόρτος τροφὴ κτηνῶν ἐστὶν, τὸν ταχρωμένων αὐτῶν, τῇ δόξῃ, τῷ αὐτὸν τρόπον καὶ οἱ πονηρευόμενοι τῶν κα πλούτῳ, τῇ εὐτυχίᾳ· οἱονεὶ γὰρ ἐσθίουσιν αὐτοὺς, ω σπερ χόρτον, οἱ κολακεύοντες. Καὶ τὰ λάχανα δὲ τὰ τῆς χλόης ἐπ' ὀλίγον ἀνθεῖ, ει τ' εὐθέως πίπτει· εἰ ου ν πρόσκαιρος ὁ χόρτος καὶ τὸ λάχανον, εἰ δὲ ἁμαρτωλοὶ τούτοις ἀπεικά ζονται, πρόσκαιροι α ν ει εν. Πάλιν εἰ λάχα νον καὶ χόρτος ἐπισυμβαίνει τῇ γῇ, χόρτῳ δὲ καὶ λαχάνῳ ὁμοιοῦται ἡ κακία, ἐπισυμ βατὴ α ρα ἡ κακία. Οὐ δεῖ τοίνυν ταῦτα ζη λοῦν, ω ν τὰ μὲν ἐπ' ἀτιμίᾳ ῥίπτεται, τὰ δὲ πυρὶ παραδίδοται, τῆς ἀκμῆς τῆς προσκαίρου παυσαμένης, ὡς τὰ χλόης λάχανα, α τὴν χρῆσιν ἐν τῷ χλοάζειν ε χουσι. 36.6 Καὶ ἐξοίσει ὡς φῶς δικαιοσύνην σου. Φῶς δικαιοσύνης, γνῶσις· ἐπεὶ δικαιο σύνη κανών ἐστιν ἀρετῶν. 36.11 Οἱ δὲ πρᾳεῖς κληρονομήσουσιν γῆν, καὶ κατατρυφήσουσιν ἐπὶ πλήθει εἰρήνης. Τρυφὴ δικαίου, πλῆθος εἰρήνης· πλῆθος δὲ εἰρήνης ἐστὶν ἀπάθεια ψυχῆς μετὰ γνώ σεως τῶν ο ντων ἀληθῶς. 36.18 Γινώσκει Κύριος τὰς ὁδοὺς τῶν ἀ μώμων. Τὰς τῆς ψυχῆς ἡμέρας, αι τινες γίνονται ὑπὸ τῷ ἡλίῳ τῆς δικαιοσύνης. 36.19 ̓Εν ἡμέραις λιμοῦ χορτασθήσονται, ο τι οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀπολοῦνται. ̓Εν τῷ αὐτῷ καιρῷ ἁμαρτωλοῖς λιμὸς η ν, ̓Ηλίαν δὲ α γγελος καὶ κόραξ καὶ χήρα ε θρε ψαν. Ου τως τοῖς ἀκούουσι τῶν λεγομένων καὶ ποιοῦσι τὰ προστασσόμενα, οὐκ ε σται ἀφορία, οὐδὲ λιμὸς τοῦ ἀκοῦσαι λόγον Κυ ρίου, ἀλλ' ἐντελεῖται νεφέλαις τοῦ βρέξαι ἐπ' αὐτοῖς, καὶ ἐν τῷ ἐνεστῶτι πονηρῷ αἰῶνι οὐ καταισχυνθήσονται· καὶ ο ταν ε λθῃ νὺξ, ο τε οὐδεὶς δύναται ἐργάζεσθαι, ἐξ ω ν συ νέλεξαν ε ργων, τρυφήσονται, διπλοῦν ἐν τῇ ε κτῃ τὸ μάννα συνάγοντες, καὶ ἐπὶ τοῦ πα ρόντος ἀρκοῦν καὶ εἰς τὸν μέλλοντα αἰῶνα, ο τε οἱ ζητοῦντες τὰς δόξας τὰς κοσμικὰς, οἱ ἑαυτοὺς ὑψοῦντες, ἐκλείψουσι καὶ ταπεινω θήσονται· διὸ ἐπάγει ο τι οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀπο λοῦνται. 36.21 ∆ανείζεται ὁ ἁμαρτωλὸς καὶ οὐκ ἀποτίσει· ὁ δὲ δίκαιος οἰκτείρει καὶ διδοῖ. Σαφέστερον δὲ ει πεν· ε καστος ἡμῶν δέ χεται παρὰ Θεοῦ πλείστας ο σας καὶ μεγά λας εὐεργεσίας, αἰσθητάς τε καὶ νοητάς· ἀλλ' ἐάν τις