Unit 15 rem mid

ω σπερ ὁ ἀκούων χορδῆς καὶ η χου τοῦ ἐν τῇ λύρᾳ, οὐκ ἐκείνης ἀκούει, ἀλλὰ τοῦ μουσικοῦ κρούοντος μουσικῶς τὸ ἐπιτήδειον ο ργανον, ου τως ὁ ἀκούων προφήτου, μὴ νομιζέτω ἀνθρώπου ἀκούειν, ἀλλὰ Θεοῦ τοῦ ο ργα νον εὑρόντος ἐπιτήδειον, καὶ συγχρησαμέ νου αὐτῷ εἰς δέον. Μακαρίζω ου ν καὶ τοῦ τον τὸν προφήτην, ο τι ο ργανον ἑαυτὸν ε ταξε πρὸς διαδοχὴν κρούοντος Θεοῦ, καὶ τό· α κουσον, λαός μου, ἐπὶ τὸν χρώμενον τῷ ὀργάνῳ ἀναφέρω Θεόν· ὡς καὶ ὀφθαλμοῖς χρῆται δικαίου καὶ ω σι καὶ χειρὶ, καὶ πᾶσι τοῖς μέλεσιν· ἀκούσωμεν ου ν τί λέγει ὁ Θεὸς ἐν τῷ ἰδίῳ ὀργάνῳ, διαμαρτυρόμενος πρὸς τὸν λαόν. Πεῖραν, φησὶ, τῆς ἐμῆς δυνάμεως εἰληφὼς, ω ̓Ισραὴλ, δέξαι προθύμως τὰς παρ' ἐμοῦ προσφερομένας νομοθεσίας. ∆ια μαρτυρία γάρ ἐστι προλέγουσά σοι καὶ τῆς ἀπειθείας τὴν τιμωρίαν, καὶ τῆς εὐπειθείας τὴν ὠφέλειαν. 80.10 Οὐκ ε σται ἐν σοὶ θεὸς πρόσφατος. Πρόσφατός ἐστι θεὸς, ὁ μηδὲν οὐσιῶσαι δυνάμενος, η ὁ τῇ κακίᾳ πεποιημένος, καὶ παρὰ τοῖς ε θνεσι νενομισμένος. ̓Ωνόμασεν τὴν πολύθεον εἰδωλολατρίαν ου τω παραπεμ πομένην. ∆εῖ γὰρ σὲ δεσπότην ἡγεῖσθαι ἐμὲ, τὸν ἀπαλλάξαντά σε δουλείας, ἀφ' ω ν ε λαβες τὴν πεῖραν. 80.11 Πλάτυνον τὸ στόμα σου, καὶ πλη ρώσω αὐτό. ̓Αντὶ τοῦ· ει τι δυνάσαι, αι τησαι, καὶ πλείω παράξω ω ν αἰτεῖς. Καὶ πληρώσω, ἀντὶ τοῦ τελειωτέρους λόγους παρασκευάσω εἰπεῖν. 80.17 Καὶ ἐψώμισεν αὐτοὺς στέατος πυ ροῦ, καὶ ἐκ πέτρας μέλι ἐχόρτασεν αὐτούς. Αὐτός ἐστιν ὁ πυρὸς, περὶ ου γέγραπται· ̓Εὰν μὴ ὁ κόκκος τοῦ σίτου πεσὼν ἀποθάνῃ, αὐτὸς μόνος μένει· ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ, πολὺν καρπὸν φέρει. ̓Αφ' ου στέατος ψωμίσει ἡμᾶς ὁ Θεὸς, διδοὺς α ρτον ζῶντα, ο ν αὐτὸς ἀρτο ποιεῖ ὁ Πατήρ. Ου τος δὲ ὁ πυρὸς καὶ πέτρα ἐστί. Πέτρα δέ ἐστιν ὁ Χριστός· ἀφ' η ς πέτρας οὐ μόνον υ δωρ ποτίζον καὶ τὸν λαὸν, ἀλλὰ καὶ μέλι χορτάζον τοὺς μακαρίως πενῶντας. – Λέγει δὲ τότε τὸ υ δωρ τῆς περιτομῆς· νῦν δὲ λέγει τὸ τῆς ζωῆς, τὸ ἐκ πλευρᾶς ἐξελ θὸν ̓Ιησοῦ. – Τοῦτον ψωμίζει ὁ Θεὸς, ο ν δι' ἐντολῶν παιδεύει, καὶ τοῦτον χορτάζει, ο ν διὰ τῆς αὐτοῦ θεωρίας εὐφραίνει. – ̓Η θικῶς δὲ τὸ ει δος τῆς φιλοσόφου καὶ ἀπερά του καὶ τῷ ἀναγκαίῳ μετρουμένης ζωῆς ἰδιότατον μὲν ε χει τόπον τὴν ἐρημίαν, καὶ ταύτη κατὰ τὸ πλεῖστον ἐμφιλοχωρεῖ· συμ βαδίζει δὲ πανταχοῦ τοῖς βουλομένοις, ει περ ἐν τρόπῳ, καὶ μὴ ἐν τόπῳ τὸ φιλοσοφεῖν, ο περ οὐδὲν α ν τῶν πάντων στενοχωρήσειεν. 81.π Ψαλμὸς τῷ ̓Ασάφ. 81.1 ̔Ο Θεὸς ε στη ἐν συναγωγῇ θεῶν, ἐν μέσῳ δὲ θεοὺς διακρινεῖ. ̓Ωριγένους, Βασιλείου. Ει ρηται γοῦν ἀλ λαχοῦ ο τι κρινεῖ ἀνάμεσον τῶν ἐθνῶν. Τοῖς γὰρ ἁγίοις οὐ τὸ κρίνεσθαι, ἀλλὰ τὸ μεῖζον τὸ διακρίνεσθαι. ∆ιακρίνει γὰρ αὐτοὺς, ω σ περ βασιλεὺς ἐν ἡμέρᾳ ἱλαρᾷ, ε καστον ἀ μειβόμενος τῶν ἀξιωμάτων τιμῆς. Τίς μὲν α ξιος ἀναστῆναι τὴν ἀνάστασιν τὴν ὡς ἡ λίου; τίς δὲ τὴν ὡς σελήνης; καὶ τίς τὴν ὡς ἀστέρων; Στήσεται ου ν ἐν συναγωγῇ θεῶν, οὐκ ἀνθρώπων, η τοι κατ' α νθρωπον περιπατούντων, καὶ διακρινεῖ. Τίς μὲν τού των τῶν θεῶν ἀνάλογον ἡλίου δόξαν ε χει; τίς δὲ σελήνης; τίς δ' ἀστέρων; τί δὲ ποιεῖ ἡμᾶς ἀνθρώπους πεσόντας ἀπὸ τῆς θεό τητος; Ακουε Παύλου περὶ τῶν μικροτέ ρων λέγοντος ἁμαρτημάτων· Οπου μὲν ἐν ὑμῖν ζῆλος καὶ ε ρις; οὐχὶ σαρκικοί ἐστε; καὶ κατὰ α νθρωπον περιπατεῖτε; Κἀκεῖ γὰρ μονονουχὶ ε κραγε καὶ λέγει· ̔Ο μὲν Λόγος ὑμᾶς ἐκάλεσεν, ι να η τε θεοί· ὑμεῖς δὲ οὐ βούλεσθε τὰς πράξεις τοῦ σώματος θανα τοῦν, ι να ἀποθεώτητε. ̓Αλλ' ἐρχομένην Θεοῦ δωρεὰν εἰς ὑμᾶς ποιοῦσαν ὑμᾶς θεοὺς, ἁμαρ τάνοντες ἀπωθεῖσθε. ̔Εβραῖοι δέ φασιν· ο τι ὁ Θεὸς ε στη μέσον τῶν ἀρχόντων, ὡς παρὼν αὐτοῖς ἀοράτως· διὸ καὶ ἐν μέσῳ πολλῶν ἐ λέγξει αὐτοὺς διὰ τῶν προφητῶν, εἰ ἀδίκως α ρξουσι. 81.2 Εως πότε κρίνετε ἀδικίαν, καὶ πρό σωπα ἁμαρτωλῶν λαμβάνετε; Πρόσωπα ἁμαρτωλῶν εἰσιν αἱ κακίαι, καθ' α ς μορφοῦνται οἱ α δικοι. Κρίνων ἀδι κίαν, κριτὴς ἀδικίας· κατ' ἐπακολούθημα δὲ, λαμβάνομεν πρόσωπον ἁμαρτωλῶν, πλου σίων η δυνατῶν, η ὡραίων, η βιαίων, καὶ ὑβριστῶν πρόσωπα λαμβάνομεν, οι ς ἁμαρ τωλοῖς ει ναι συμβέβηκε πολλάκις. Η τάχα ὡς οἱ ἐν θεάτροις πρόσωπα λαμβάνοντες κατὰ τὰ προκείμενα δράματα, ου τως καὶ ἡ μεῖς τῶν ἀντικειμένων ἐνεργειῶν, ὁτὲ μὲν ὀργῆς, ὁτὲ φόβου, ὁτὲ λύπης. 81.5 ̓Εν σκότει διαπορεύονται. Σκότος νῦν τὴν α γνοιαν λέγει. 81.6,7 ̓Εγὼ ει πα· Θεοί ἐστε, καὶ υἱοὶ ὑψίστου πάντες. ̔Υμεῖς δὲ ὡς α νθρωποι