Unit 20 rem close

ἐλεήμων ὁ Κύριος, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος. Τούτων δὲ, φησὶν, αι τιον τῶν ἀγαθῶν ἡ τῆς θείας ἀγαθότητος α βυσσος καὶ τῆς φι λανθρωπίας τὸ πέλαγος. 102.9 Οὐκ εἰς τέλος ὀργισθήσεται, οὐδὲ εἰς τὸν αἰῶνα μηνιεῖ. ̓Εντεῦθεν γινώσκομεν ο τι α λλο ὀργὴ, καὶ α λλο μῆνις. 102.10 Οὐ κατὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν ἐποίη σεν ἡμῖν, οὐδὲ κατὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν ἀν ταπέδωκεν ἡμῖν, ̓Ελάττους δὲ καὶ τὰς τιμωρίας, οὐ πρὸς ἀξίαν κολάζων. 102.12 Καθόσον ἀπέχουσιν ἀνατολὴ ἀπὸ δυσμῶν, ἐμάκρυνεν ἀφ' ἡμῶν τὰς ἀνομίας ἡμῶν. Θεοῦ ἡμῖν τοῦτο χαριζομένου ο τε πόῤῥω τῆς ἡμῶν ἡμαρτιῶν ἐγενόμεθα καὶ ε ξεως καὶ διαθέσεως, καὶ ο σον κρείττονες γινόμε θα, κατὰ διάμετρον ἱστάμεθα τῆς ἁμαρ τίας· ἐκείνης μὲν γὰρ ἐπὶ δυσμῶν ὁ τόπος, τῶν δὲ ἐναρέτων κατὰ ἀνατολήν· καὶ γὰρ ὁ Χριστὸς, ἡ ζῶσα ἀρετή, ἐστιν κατὰ τὸν ̔Ιερεμίαν ἡ ἀνατολή. 102.13 Καὶ καθὼς οἰκτείρει πατὴρ υἱοὺς, ᾠκτείρησε Κύριος τοὺς φοβουμένους αὐτόν. Πατρὸς γὰρ ἀγαθότητα δείκνυσιν, ὁ δη μιουργὸς ω ν τε καὶ ποιητής· μακρὸν δὲ τοὺς φοβουμένους αὐτὸν οἰκτείρων, εἰς υἱῶν ε θετο τάξιν. Οὐδὲ γὰρ μισεῖται ου ς κατεσκεύασεν, ἀλλ' ἐπιστάμενος τὰς καρδίας τῶν ἀνθρώ πων, α ς κατὰ μόνας ε πλασεν, οι δεν τί ἑκάσ τῳ συμφέρει, καὶ ω ν ε χομεν δύναμίν τε καὶ ἀφορμὴν, ταῦτα δίδωσιν, ἐπὶ τῷ κατ' ἐνέρ γειαν ε χοντι αὐτὸς, υἱὸς αὑτοῦ γενέσθαι. Λέγοι δ' α ν καὶ ὡς πεῖραν ε λαβεν πλάσμα τος, γενόμενος σὰρξ, καὶ φυσικὴν ε χει διά θεσιν, υἱοὺς ἡμᾶς λογισάμενος. –Καθὼς οἰκτείρει πατὴρ υἱούς· ου ς γὰρ ει δε ποίημα καὶ ε ργα τῶν χειρῶν αὐτοῦ, κατῳκτείρησεν. 102.16,17 Οτι πνεῦμα διῆλθεν ἐν αὐτῷ, 102.16,17 καὶ οὐχ ὑπάρξει, καὶ οὐκ ἐπιγνώσεται εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ. Τὸ δὲ ε λεος τοῦ Κυρίου ἀπὸ τοῦ αἰῶνος ε ως τοῦ αἰῶνος ἐπὶ τοὺς φο βουμένους αὐτόν. Μετὰ τὸν θάνατον ἡ ψυχὴ οὐχ ὑπάρχει ἐν τῷ βίῳ τούτῳ. Εἰ μὲν ου ν φύσις ἡμῶν ἐστὶν ἐπίκηρος, ἡ δὲ θεία φιλανθρωπία τὸν μακραίωνα χαρίζεται βίον, καὶ μέχρις ἐκγό νων διατηρεῖ τὴν τοῖς προγόνοις ὀφειλομέ νην τῆς δικαιοσύνης ἀντίδοσιν. 103.1 Εὐλόγει, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον. Κύριε, Κύριε, ὁ Θεός μου, ὡς ἐμεγαλύνθης σφόδρα. ̓Εξομολόγησιν καὶ εὐπρέπειαν ἐνε δύσω. ̓Εν μὲν τοῖς πρὸ τούτου ψαλμοῖς διὰ πλειόνων προτρέπεται τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν εὐλογεῖν τὸν Κύριον ὁ προφήτης, καὶ διεξέρ χεταί τινα περὶ αὐτοῦ ἐν αὐτῇ· η οὐδὲν λέ γων πρὸς αὐτὸν, ἐν τοῖς μεγάλοις Θεὸς μεγα λύνεται, ὁποῖος η ν ὁ προβαίνων ̓Ισαὰκ, καὶ γενόμενος μείζων, ε ως γένηται μέγας σφόδρα, σφόδρα· καὶ Μωσῆς ὁ μέγας παρὰ πάντας ἀνθρώπους τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς. Οὐκ οι μαι δὲ αὐτὸν ἐν τοῖς μικροῖς καὶ ἐπιδεχομένοις, διὰ τὴν μικρότητα, τὸ σκανδαλίζεσθαι, περὶ ω ν εἰσδεόμενοι, ἐντολῆς α νευ, κατευφρονήσω μεν α ν αὐτοῖς· μανθάνωμεν ου ν μὴ κατα φρονεῖν τῶν μικρῶν τούτων ... ̓Εξομολόγησιν καὶ εὐπρέπειαν ἐνεδύσω. –̓Αντὶ τοῦ πάντα τὰ ε ργα σου εὐχαρισ τίας πεπλήρωται καὶ μεγέθους, καὶ μεγα λοπρέπειαν τοῖς πᾶσι ἐδείκνυσας, ὡς ἐξ ἱμα τίων καθαρῶν πολλάκις οἱ α νθρωποι τοῖς ὁρῶσι. Τοῦτο γὰρ αἰνίττεται τὸ ἐνεδύσω. – Γνησίως ἐξομολογούμενοι, καθ' ἑκάτερον ση μαινόμενον παρὰ τοῦ ἐξομολογεῖσθαι, ὑφαί νομεν Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν ἐξομολόγησιν η ν ἐνδύεται. Μετὰ δὲ τὴν ἐξομολόγησιν, πάντα εὐπρεπῶς τὰ δέοντα πράξαντες, καὶ ευ ξαν τες, καὶ εὐπρεπείας ε τερον χιτῶνα ὑφαίνο μεν Κυρίῳ τῷ Θεῷ. – Η ου τως· ὁ Σύμ μαχος· Υμνον καὶ δόξαν ἠμφιέσω. Οὐκ ε σ τιν γὰρ σὲ ἀγνοοῦσιν, [ἀλλὰ] τοῖς τῶν σῶν ἀπολαύσασι ἀγαθῶν· οὐδὲ τοῖς εἰδώλοις τὸ σὸν σέβας προσφέρουσιν, ἀλλὰ σὲ ὑμνοῦσι καὶ σοὶ τὸ τῆς δοξολογίας ἐκτείνουσι χρέος. – Η ου τως· ἀφορῶντες εἰς τὴν σὴν πρό νοιαν, [σὲ] ω δέσποτα, μεγαλύνομεν, τῆς σῆς προνοίας τὸ μέγεθος ἐκπληττόμενοι· ου τως τὴν ἡμετέραν ἐξομολόγησιν καὶ εὐ πρέπειαν, τουτέστι μετὰ αι νου δοξολογίαν, ω σπερ τι περιβόλαιον ἀμφιέννυσαι, η τὸ ἐν μεγάλοις καὶ ὑπεραίρουσιν ε χων τὸ πρέπον. ̓Εξομολόγησις δὲ τὸ πᾶσαν συμφωνίαν τῶν ἐναρμονίων ε χει παραυτά· ἀλλὰ καὶ ἐνδύ σασθαι μεγαλοπρέπειαν καὶ τὴν ἐξομολόγη σιν φησίν. 103.2 ̓Αναβαλλόμενος φῶς ὡς ἱμάτιον, ἐκ τείνων τὸν οὐρανὸν ὡσεὶ δέῤῥιν. Γινόμενοι δὲ φῶς, ω στε λάμψαι τὰ ε ργα ἡμῶν ε μπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, α λλο ἱμά τιον τῷ Κυρίῳ κατασκευάζομεν εἰς δόξαν αὐτοῦ, ο ντος ἡμῶν Πατρὸς τοῦ ἐν τοῖς οὐ ρανοῖς. – ̓Εκτείνων τὸν οὐρανὸν ὡς δέῤῥιν. Τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν διὰ τούτων ἐδήλωσεν; ὡς γὰρ ἀνθρώπῳ ῥᾴδιον δέῤῥιν