Fragmenta in Psalmos (Greek) Unit 21 opening

ἐκτεῖναι πρὸς τὸ ποιῆσαι σκηνὴν, ου τως ὁ τῶν ο λων Θεὸς τὰ μεγάλα τῶν οὐρανῶν διε πέτασε κύτη, λόγῳ μόνῳ χρησάμενος. 103.5 ̓Εθεμελίωσε τὴν γῆν ἐπὶ τὴν ἀσφά λειαν αὐτῆς. ̔Ο δὲ ̓Ακύλας καὶ ὁ Σύμμαχος· ̓Επὶ τῆς ε δρας αὐτῆς. 103.6 Αβυσσος ὡς ἱμάτιον τὸ περιβόλαιον αὐτοῦ. Εἰπὼν τὰ περὶ τῆς γῆς, μετέβη ἐπὶ τὸ υ δωρ, ἑβραϊκῷ η θει ἀῤῥενικῶς εἰπὼν τὸ α βυσσος, διὸ ἐπήγαγε τὸ αὐτοῦ. Καὶ γὰρ ̓Α κύλας καὶ Θεοδοτίων· Αβυσσον ὡσεὶ ε νδυ μα περιέβαλες αὐτὴν, η τοι τῇ ὑγρᾷ οὐσίᾳ τὴν γῆν περιέσχες· πανταχόθεν γὰρ υ δασι περιέχεται. Τὴν γὰρ ὑγρὰν οὐσίαν α βυσσον ἐκάλεσε, η τις πάσῃ τῇ γῇ ὡς ἱμάτιον περι κέχυται. Οι ον καὶ τὴν α βυσσον, φησὶν, ου τως συνέχεις καὶ περιβάλλεις, ὡς ει τις πε ριβολαίῳ καὶ ἱματίῳ περιβάλοι τι πρᾶγμα καὶ συνέχοι αὐτὸ ἐν τῷ μέσῳ· διὰ ταύτην ου ν τὴν αἰτίαν ὡς συνεχομένη μὲν ὑψοῦται, ἁπλωθῆναι δὲ πέρα τῶν οἰκείων ο ρων οὐ δύ ναται. ἀλλ' ο ταν ὑψωθῇ, ω σπερ ἐπιτίμησιν δεχομένη, δειλιᾷ καὶ συστέλλεται· μήποτε δὲ οι δεν αὐτὴν ἀκίνητον καὶ ἐν τῷ κέντρῳ. Τοῦτο καὶ οἱ ἑξῆς στίχοι δηλοῦσιν. 103.7,8 ̓Επὶ τῶν ὀρέων στήσονται υ δα τα, ἀπὸ ἐπιτιμήσεώς σου φεύξονται, ἀπὸ φωνῆς βροντῆς σου δειλιάσωσιν. ̓Αναβαίνου σιν ο ρη καὶ καταβαίνουσιν πεδία εἰς τὸν τό πον, ο ν ἐθεμελίωσας αὐτῷ. Υδατα, ἀντὶ τοῦ· ὑψούμενα μὲν, ο ρη μι μοῦνται, καὶ ὡς ο ρος ε στηκεν. Καὶ τί τὸ με τὰ ταῦτα; ἐπιτιμᾷς αὐτοῖς, βροντὰς ἐπάγων, καὶ τρόπον τινα δειλιῶντα εἰς τὴν οἰκείαν τάξιν ἀποκαθίσταται. ̔Υψοῦται μὲν γὰρ τὰ κύματα ὡς ο ρη. Λείπει γὰρ τὸ ὡς, ι ν' ῃ · ̓Α ναβαίνουσιν ὡς ο ρη τὰ υ δατα ὑπὸ τῶν ἀνέ μων ἐξοιδαινόμενα. Οὐ μὴν καὶ διαμένουσιν ου τως, ἀλλὰ καταστορούμενα πάλιν πεδίοις, ὁμαλέσιν ἀφομοιοῦνται, καὶ ταῦτα, φησὶ, γίνεται ἐν τῷ τόπῳ ἐν ῳ τὴν θάλασσαν πε ριγεγράφθαι προσέταξας. –Στήσονται υ δα τα, ἐπὶ τῶν ἐν ἀγνοίᾳ ο ντων στήσεται ἡ γνῶσις. 103.10,11 ̔Ο ἀποστέλλων πηγὰς ἐν φά ραγξιν, ἀνὰ μέσον τῶν ὀρέων διελεύσονται υ δατα. Ποτιοῦσι πάντα τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ, προσδέξονται ο ναγροι εἰς δίψαν αὐτῶν. Καὶ τοῦτο τῆς σῆς προνοίας ἐστὶν ε ργον, τὸ μὴ μόνον διὰ τῆς περὶ χειμάῤῥους ω ρας ἐν ταῖς φάραγξι καὶ τοῖς θάλπουσι τόποις υ δατα δίδοσθαι, ἀλλὰ γὰρ καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ὀρέων, ο πως α ν τῶν ἀγρίων ζώων τὰ η μερα διαδιδράσκονται, ἐν ω ρᾳ δ' ἀναπαύσονται. Κατὰ μέρος δοξολογῶν, ἐπέρχεται τῇ προ νοίᾳ, καὶ τὴν μετὰ σοφίας τεθαύμακεν ἀ γαθότητα, καὶ τῆς τῶν ἀλόγων ζώων πε φροντικότος διαμονῆς τοῦ Θεοῦ. Ποιήσας γὰρ αὐτὰ καὶ τρέφει τε καὶ ποτίζει. ∆ιὸ τὰ ο ρη τεμὼν παρόδους τοῖς υ δασιν ἐτεκτήνατο πρὸς ὠφέλειαν ἀνθρώπων τε καὶ κτηνῶν καὶ ο ρνεων. ̔Ο δὲ Σύμμαχος ἐξέδωκεν· ̓Ανακτήσεται ο ναγρος δίψαν αὐτοῦ. –Περὶ δὲ τῆς μέχρι τούτων προνοίας, ε λεγεν ὁ σωτήρ· ̓Εμβλέψατε εἰς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ ο τι οὐ σπείρουσιν, οὐδὲ θερίζουσιν, οὐδὲ συνά γουσιν εἰς ἀποθήκας, καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τρέφει αὐτά. Ου τω καὶ τῶν ἀλό γων ζώων καὶ ἑρπετῶν καὶ θηρίων προνοεῖ, ὡς καὶ τούτοις τὸ πρὸς ζωὴν χρήσιμον ἐπι χωρηγεῖν. Ποτίζει γὰρ ο ρη καὶ πεδία, οὐκ ἀπὸ τῶν ἐν ταῖς φάραγξι πηγῶν, η τῶν φε ρομένων κατὰ γῆς ποταμῶν, ἀλλ' α νωθεν τοὺς αὐτάρκεις ἐπιχορηγῶν ὑετούς. –Λο γικάς τινας διὰ τῶν λογικῶν τούτων αἰνίτ τεται φύσεις. – ̔Ο διδοὺς γνῶσιν τοῖς κε νωθεῖσιν ὑπὸ τῆς ἀγνοίας, δίκην φαράγγων κοιλανθεῖσιν ὑπὸ τῆς κακίας. 103.12 ̓Επ' αὐτὰ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνώσει. Κατασκηνοῖ ἐπ' αὐτοὺς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, ἐπειδὴ ε σχον πίστιν, ὡς κόκκον σινάπεως. 103.13 ̓Απὸ καρποῦ τῶν ε ργων σου χορ τασθήσεται ἡ γῆ. Καρπὸς τῶν ε ργων ἐστιν ἡ θεωρία τῶν γεγονότων. 103.14 ̓Εξανατέλλων χόρτον τοῖς κτήνε σι, καὶ χλόην τῇ δουλείᾳ τῶν ἀνθρώπων, τοῦ ἐξαγαγεῖν α ρτον ἐκ τῆς γῆς. Ωσπερ τῶν ὑδάτων δέδωκεν τὴν χορη γίαν, ου τω καὶ ἀπὸ γῆς τρέφεσθαι