Fragmenta in Psalmos (Greek) Unit 24 opening

βούλεται τὴν με τάνοιαν τοῦ ἁμαρτωλοῦ, μηδὲ τὸν θάνατον αὐτοῦ, ὡσεὶ ὑπεύθυνοι ἁμαρτίαις ἐστὲ, τὴν ἐκ μετανοίας ἐξομολόγησιν ἐπ' αὐτὸν ποιή σατε, καὶ ε ξετε αὐτὸν ἀφιέντα ω ν ἐξομολο γεῖσθε· ὁ γὰρ ε λεος αὐτοῦ διηνεκής ἐστι. 117.7 Κύριος ἐμὸς βοηθὸς, κἀγὼ ἐπόψο μαι τοὺς ἐχθρούς μου. Οτι διδάσκεται ὁ Χριστοῦ λαὸς, προσδο κεῖν μὲν ἐπιβουλὰς ἀνθρώπων, μὴ πτήσσειν δὲ, μηδ' ἀγωνιᾶν, ἀλλὰ λέγειν· Κύριος ἐμοὶ βοηθός· ἐχθροὺς δὲ αὐτοῦ νοήσεις τοὺς ἀν τικειμένους αὐτῷ διὰ τὴν εὐσεβῆ γνῶσιν, καὶ τὴν κατὰ Θεὸν πολιτείαν, η καὶ τοὺς πονηροὺς δαίμονας. 117.8 ̓Αγαθὸν πεποιθέναι ἐπὶ Κύριον η πεποιθέναι ἐπ' α νθρωπον. Ανθρωπον λέγει ἡ γραφὴ τὸν διάβολον, ο τι ἐχθρὸς α νθρωπος ε σπειρε τὰ ζιζάνια. 117.19,20 ̓Ανοίξατέ μοι πύλας δικαιοσύ νης· εἰσελθὼν ἐν αὐταῖς, ἐξομολογήσομαι τῷ Κυρίῳ. Αυ τη ἡ πύλη τοῦ Κυρίου, δίκαιοι εἰσελεύσονται ἐν αὐτῇ. Καὶ ἐν α λλοις λεχθείη α ν· Αυ τη ἡ πύλη τοῦ Κυρίου, σώφρονες εἰσελεύσονται ἐν αὐ τῇ. Καὶ ἐν α λλοις· ̓Ανδρεῖοι εἰσελεύσονται ἐν αὐτῇ. Καὶ ἐν α λλοις· Σοφοὶ εἰσελεύσονται ἐν αὐτῇ. – ̔Ως ἀνοίγονται πύλαι δικαιοσύ νης, ου τω καὶ σωφροσύνης καὶ ἀνδρείας καὶ ἀγάπης· διὰ γὰρ τούτων τῶν πυλῶν εἰσέρ χεται νοῦς εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. 117.21 ̓Εξομολογήσομαί σοι, ο τι ἐπήκου σάς με, καὶ ἐγένου μοι εἰς σωτηρίαν. Οὐχ ἁπλῶς ἐπήκουσε, ἀλλὰ πρότερον παιδεύσας καὶ βελτίω ποιήσας· διὸ καὶ εὐ χαριστεῖ, οὐχ ὑπὲρ ω ν ἠκούσθη, ἀλλ' ὑπὲρ ω ν ἐπαιδεύθη, καὶ πανταχοῦ πολὺ παρ' αὐ τῷ τὸ τῆς εὐχαριστίας ει δος, ο περ εἰπὼν καὶ λέγων οὐ παύσομαι· τοῦτο μάλιστα θυ σία καὶ προσφορά. 117.22 Λίθον ο ν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδο μοῦντες, ου τος ἐγεννήθη εἰς κεφαλὴν γω νίας. Οτι μὲν εἰς Χριστὸν τὸ εἰρημένον παντί που δῆλον. Εἰ δὲ μὴ, δοκεῖ ἐξ αὐτῆς ἠρτῆσ θαι τῆς ἱστορίας, ἀλλ' ο τι μέσην διακόψασα τὴν ἀκολουθίαν ἡ προφητεία ἐπεισῆλθε, θαυμαστὸν οὐδέν. Ου τως αἱ πλείους τῶν προφητειῶν εἰσὶν ἐν τῇ παλαιᾷ. Οἰκοδομοῦν τας δὲ [νόει] τοὺς διδασκάλους τῶν ̓Ιουδαί ων, ο τι ἀπεδοκίμαζον αὐτὸν λέγοντες· Σα μαρείτης ει , καὶ δαιμόνιον ε χεις. Καὶ πά λιν· Ου τος οὐκ ἐστὶν ἀπὸ τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ πλανᾷ τὸν ο χλον. ̓Αλλ' ο μως ου τος ὁ ἀπο δοκιμασθεὶς, ου τος ἐφάνη δόκιμος, ὡς γενέσ θαι κεφαλὴν γωνίας· οὐ γὰρ πᾶς λίθος εἰς γωνίαν ἐπιτήδειος, ἀλλ' ὁ δοκιμώτατος καὶ ἐξ ἑκατέρας πλευρᾶς τοὺς τοίχους συνδῆσαι δυνάμενος. Ο τοίνυν λέγει ὁ προφήτης, τουτέστιν, ο τι ὁ ἀποδοκιμασθεὶς παρὰ τῶν ̓Ιουδαίων, καὶ ἐξουδενωθεὶς, ου τος ἐφάνη θαυμαστὸς, ω στε μὴ μόνον οἰκοδομὴν ὑφῆναι, ἀλλὰ συνδῆσαι δύο τοίχους, τοὺς ἐξ ̓Ιουδαίων καὶ ̔Ελλήνων πιστεύσαντας, περὶ τούτων ε λε γε καὶ αὐτός· Καὶ α λλα πρόβατα ε χω, α οὐκ ε στιν ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης, κἀκεῖνά με δεῖ ἀγαγεῖν. –Γωνία ἐστὶ διδασκαλία τοῦ Σω τῆρος ἡμῶν ̓Ιησοῦ Χριστοῦ, τὰ ἐν οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ γῆς εἰρηνεύοντος. ̔Η συναφὴ τῶν δύο γωνιῶν παρὰ τοῦ Σωτῆρος ἡ μαρτυρία γεγένηται· Ου τός ἐστιν ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπη τός. 117.23 Παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὐτὴ, καὶ ε στι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν. Οὐκ η ν ἀνθρώπινον τὸ γενόμενον, φησὶν, οὐκ η ν ἀγγέλων, οὐκ ἀρχαγγέλων, τὸ τοι αύτην πῆξαι γωνίαν. Τίς ἐστι θαυμαστή; ἡ γωνία, ἡ σύνοδος τῶν δύο ἐθνῶν, ἡ εἰς τὴν εὐσέβειαν. ∆ιὰ τί ει πεν, ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν; οὐ γὰρ πᾶσίν ἐστι τὸ θαῦμα κατάδηλον. Τίς γὰρ οὐκ α ν ἐκπλαγείη, ο τε ε νθα ἐσταυρώθη ὁ Χριστὸς, ἐκεῖ προσκυνεῖται ὁ Χριστὸς, καὶ πᾶσαν. τὴν οἰκουμένην παρέδραμεν ὁ λόγος, συνάπτων τῇ ἀληθείᾳ α παντας; Εστι μὲν ου ν καὶ τοῖς ὁπωσοῦν ἐξετάζουσι θαυμαστὴ, πολλῷ δὲ ἀκριβέστερον τοῖς πιστεύουσι. ∆ιὰ τοῦτο φησὶν, ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν. Ταύτης δὲ τῆς χάριτος χορηγὸς ὁ Θεὸς, ἡμεῖς δὲ τὴν α ῤῥητον φιλανθρωπίαν θαυμάζωμεν. 117.24 Αυ τη ἡ ἡμέρα η ν ἐποίησεν ὁ Κύ ριος, ἀγαλλιασώμεθα καὶ