Unit 23 rem close
Rem CLOSEOUT: Unit 23 CLOSEOUT.
Greek
η ν ἐπλήσθη πᾶσα ἡ γῆ τοῦ γνῶναι τὸν Κύριον. ̔Η θάλασσα ει δε καὶ ε φυγεν· ὁ ̓Ιορδάνης ἀνεχώρησεν εἰς τὰ ὀπίσω. Τὰ ο ρη ἐσκίρτησαν ὡσεὶ κριοὶ, καὶ οἱ βουνοὶ ὡς α ρ νια προβάτων. ∆ηλοῦν ε οικεν ὡς μετέχει τινὸς αἰσθή σεως ἡ πᾶσα κτίσις, ἀντιληπτικῆς τῆς θείας δυνάμεως, κα ν α ψυχος ῃ , ὡς καὶ χαίρειν, ἐπιβαίνοντος αὐτῆς τοῦ Θεοῦ, τῆς τε χαρᾶς μονονουχὶ τὴν αἰτίαν λεγούσης. ̔Η δὲ Μωϋ σέως μόνον διδάσκει ἡ γραφὴ, ο τι Κύριος ἐν Σινᾷ ω φθη, καὶ ἐπέφανεν ἐξ ο ρους Χω ρὴβ, καὶ α γγελοι μετ' αὐτοῦ. Καὶ ἀνέβη, φη σὶ, Μωϋσῆς εἰς τὸ ο ρος, καὶ ει δε τὰ ι χνη ε νθα εἱστήκεσαν οἱ πόδες τοῦ Θεοῦ· καὶ ὡς ο λοις τεσσαράκοντα ε τεσι τοῦ λαοῦ οἰκοῦντος τὴν ε ρημον, συνεῖν αὐτοῖς τὸ θεῖον ἐπιβαῖνον ο ρεσι καὶ βουνοῖς· νυνὶ δὲ καὶ τὴν ἐκ τῆς αἰσθήσεως λόγος ὑποφαίνει χαράν. 113.10 Μήποτε ει πωσι τὰ ε θνη· Ποῦ ἐστὶν ὁ Θεὸς αὐτῶν. Ενθα τὸ Ποῦ λέγεται, ἐκεῖ καὶ τὸ πότε· τὸ μὲν γὰρ τόπου ἐστὶ σημαντικὸν, τὸ δὲ χρόνου. Εἰ δὲ χρόνος οὐ λέγεται ἐπὶ Θεοῦ (ποιητὴς γὰρ χρόνων ἐστὶν), οὐκοῦν οὐδὲ τὸ Ποῦ ῥηθήσεται ἐπ' αὐτοῦ· δημιουργὸς γὰρ καὶ τόπων ἐστὶν, ει γε καὶ ὁ τόπος αὐτὸς τῆς σωματικῆς ἐστι φύσεως. 113.11 ̔Ο δὲ Θεὸς ἡμῶν ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ ἐν τῇ γῇ. Πάντα ο σα θέλησεν, ἐποίησε. Οὐ τὸν μὲν Κύριον ὡς η ν αἱ νοεραὶ καὶ α γιαι δυνάμεις ἐπίστανται· τὸν δὲ Κύριον ὡς α νθρωπον γινώσκουσι καὶ οἱ α νθρωποι. ̓Εντεῦθεν γινώσκομεν ο τι ο σα βούλεται ὁ Θεὸς, ταῦτα καὶ δύναται· πάντα γὰρ, φησὶν, α ἐθέλησεν ὁ Θεὸς, ἐποίησεν· οὐκ ει τι δὲ δύναται, τοῦτο πάντως καὶ βούλεται· νε κρῶν μὲν ἀνάστασιν δύναται ποιῆσαι νῦν, οὐ βούλεται δέ· καὶ πάλιν ἐνανθρωπῆσαι, ἀλλ' οὐ βούλεται. 113.13 Στόμα ε χουσι, καὶ οὐ λαλήσουσιν· ὀφθαλμοὺς ε χουσι, καὶ οὐκ ο ψονται κτλ. Οὐ ταὐτὸν αι σθησις καὶ αἰσθητήριον, οὐ δὲ αἰσθητικόν τε καὶ αἰσθητόν. Αι σθησις μὲν γάρ ἐστιν ἡ δύναμις καθ' η ν εἰώθαμεν ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν ὑλῶν. Αἰσθητήριον δὲ, τὸ ο ργανον ἐν ῳ καθίδρυται αυ τη. Αἰσθητι κὸν δὲ τὸ ζῶον τὸ κεκτημένον τὰς αἰσθή σεις. Αἰσθητὸν δὲ τὸ πεφυκὸς ταῖς αἰσθή σεσιν ὑποπίπτειν. ̓Αλλ' οὐχ ου τως ἐπὶ τῶν εἰδώλων· πάντων μὲν γὰρ τούτων ἐστήρην ται· μόνα δὲ ε χει τὰ τῶν φυσικῶν αἰσθητη ρίων μιμήματα, οι ον ὀφθαλμοὺς καὶ ω τα καὶ ῥῖνας καὶ τὰ ἑξῆς. 113.19 Οἱ φοβούμενοι τὸν Κύριον, η λπι σαν ἐπὶ Κύριον· βοηθὸς καὶ ὑπερασπιστὴς αὐτῶν ἐστιν. ̓Εν μὲν τῇ πρὸς πολεμίους μαχῇ τὸν Κύ ριον ε χομεν βοηθὸν, ἐν δὲ τοῖς οἰκείοις πράγμασι τοῖς τε κατὰ ψυχὴν καὶ κατὰ σῶ μα, αὐτὸν ε χομεν εὐλογοῦντα ἡμᾶς, ὡς ἐ παρκεῖν ἡμῖν ἀντὶ παντὸς καλοῦ τε καὶ ἀ γαθοῦ. 113.22 Εὐλόγησε τοὺς φοβουμένους, τοὺς μικροὺς μετὰ τῶν μεγάλων. Οὐδὲ ε ν ε θνος, φησὶν, ε ρημον εὐλογίας η ν, ἀλλ' εἰς πάντας ἐτέτατο αυ τη. 114.2 Καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις μου ἐπικαλέ σομαι. Καὶ ποίαις ἡμέραις, η ταῖς τοῦ ἀγῶνος, ο τε καὶ ἐκινδύνευσεν αὐτοῦ ἡ ψυχή; 114.4 Ω Κύριε, ῥῦσαι τὴν ψυχήν μου. Εἰρηκὼς ἀνωτέρω ο τι καὶ ἐπικαλέσομαι ἐν ταῖς ἡμέραις μου, τίς ἡ ἐπίκλησις, διδάσ κει. Καὶ ποία αὐτὴ, η τό· ω Κύριε, ῥῦσαι τὴν ψυχήν μου; ει πε δὲ ταῦτα, εἰδὼς ὡς ἐ λεήμων ἐπακούσεται. 114.7 ̓Επίστρεψον, ψυχή μου, εἰς τὴν ἀ νάπαυσίν σου. Ωσπερ ὁ νοσῶν ἐπιστρέφει πρὸς τὴν ὑ γιείαν, ου τω καὶ ἡ ψυχὴ εἰς τὴν ἀνάπαυσιν αὐτῆς. Η δὲ τοῦτο· η ν α ρα ποτὲ ἐν τῇ ἀνα παύσει αὐτῆς ἡ ψυχή· καὶ γὰρ ὁ νοσήσας ἐν τῇ ὑγιείᾳ ὑπῆρχέ ποτε. Τοῦτο καὶ ὁ ἀ πόστολος λέγει τῷ· Θέλω ἀναλῦσαι καὶ σὺν Χριστῷ ει ναι. ̔Η γὰρ ἀνάλυσις τῶν ὑποστρεφόντων ἐπὶ τὸν πρότερον αὐτῶν τόπον ἐστιν. 115.2 Πᾶς α νθρωπος ψευδής. ̓Εφ' ο σον α νθρωπός τίς ἐστι, ψεύστης ἐσ τίν. ̓Εὰν δὲ ἀπιστῆται τὸ ει ναι α νθρωπος, οὐκ ε στι ψεύστης, ἀλλὰ ἀληθευτής ἐστι. – Εἰ α νθρωπός ἐστι καὶ ὁ ∆αυὶδ, ψεύστης ἐσ τὶν, εἰ δὲ ψεύστης, λέγων ἑαυτὸν ψεύστην, οὐκ ε στι ψεύστης, ἀλλ' ἀληθευτής ἐστιν. Εἰ δὲ ἀληθευτής ἐστιν, ἀληθευτής ἐστιν λέγων ἑαυτὸν ψεύστην· α νθρωπος ω ν, ψεύστης ἐσ τίν. Περιεγράφη α ρα ὁ λόγος εἰς ἀμφότερα, καὶ εἰς τὸ ει ναι αὐτὸν ἀληθευτὴν, ἐὰν α ν θρωπος ῃ , καὶ εἰς τὸ ει ναι αὐτὸν ψεύστην. Καὶ καλεῖται ὁ λόγος ου τος παρὰ τοῖς δια λεκτικοῖς α πορος. – Ολου τοῦ ψαλμοῦ ἐν βραχεῖ ἡ διάνοια· πολλοὶ μὲν οἱ ἐν ἀνθρώ ποις λόγοι, καὶ πολλὰ πολλοῖς πεφιλοσόφη ται ἐξετάζουσι τὰ περὶ τῆς ἀληθείας κτλ. 117.1 ̓Εξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, ο τι ἀγα θὸς, ο τι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ε λεος αὐτοῦ. ̓Επεὶ ἀγαθὸς ω ν ὁ Θεὸς,
About this text
Origen of Alexandria, Fragmenta in Psalmos (Greek) (Greek). SERIES CLOSEOUT on this page.
Original English Translation of Origen’s Fragmenta in Psalmos (Greek) — new OET from PG 12 Greek.
Witnesses
- Copy-text PG 12 (Khazarzar) (Greek)
English is newly prepared for study from the stated edition. Open Greek on each section for the source text. This is not a complete critical edition.