On the Imputation of Adam's First Sin · §194 · Josué de la Place (Placeus)

Chapter 2: Placeus — habit as fountain; propagates; same species, number differs

Click or tap any sentence to jump there. The side buttons skip a paragraph.

Placeus: In general I said hereditary corruption is the habit the first sin left in Adam's soul—namely as in its fountain, from which it flowed to us all by natural propagation. Is that not true? Yes, it has long ceased to be—in Adam. But it has not yet ceased in Adam's posterity. How then can a habit left in Adam's soul be called our sin? In the same way Calvin says Adam's sin is within us; hereditary sin is called old Adam; Adam's nature is called our nature; and what is sown is what is reaped. That habit left in Adam was propagated from him into us. So our sin differs from Adam's in number, but is the same in kind—and more: it draws its origin from his by a kind of natural contagion. If I say human nature is the nature created in Adam, does it follow that Adam's human nature and ours do not differ in number?

Latin

PLAC. Dixi in genere corruptionem haereditariam esse habitum, quem primum peccatum in Adami anima reliquit; nempe ut in suo fonte, unde ad nos omnes propagatione naturali manavit. Nonne hoc verum est? Atqui diu est cum esse desiit, nempe in Adamo. Sed nondum esse desiit in Adami posteris. At quomodo habitus in Adami anima relictus dici potest peccatum nostrum? Eo modo, inquam, quo peccatum Adami dicitur a Calvino intra nos esse, & peccatum haereditarium dicitur vetus Adam, & natura Adami dicitur natura nostra, & quod seminatur esse id quod metitur. Nimirum habitus ille in Adamo relictus ab eo in nos propagatus est. Differt igitur numero peccatum nostrum ab Adami peccato, sed est idem specie, nec id tantum, sed ab eo ducit originem quodam quasi naturali contagio. Si dixero naturam humanam esse illam quae creata est in Adamo, num inde sequetur, naturam humanam Adami, & nostram non differre numero?

Report a mistake in this passage