Annotatio IV §.IV cont.: Same significata; Petrus Martyr — death and flesh always present to God
Objection: how could ancients receive Christ sacramentally before flesh assumed and blood shed? Petrus Martyr: before God (and for faithful spiritual eating) death, blood-shedding, and flesh-assumption were always present and accepted — Lamb slain from the world’s foundation; Christ yesterday and forever; Abraham saw His day.
Flesh not yet in nature corporally could still save the Fathers spiritually; they held the Son by faith under promise of the nature to be assumed — we confess what they foresaw as already done. Martyr also answers two further specious objections solidly.
Latin
Exceptioni seu Dubio: Quâ ratione Veteres Christum eô, quô nos, in sacramentis modô, perceperint, cum Filius Dei eô tempore nondum carnem assumsisset, neque sanguis ab eo effusus exstaret, egregiè occurrit Petrus Martyr, Comment. in hunc locum: Quoad DEUM, inquit, (addo etiam quoad homines fideles & spiritualem eorum manducationem) Mors Christi & Sanguinis ejus effusio & carnis assumtio, semper fuerunt præsentia, rata, placita & accepta. Quare in Apocalypsi dicitur Agnus ab origine mundi occisus: nec non ad Hebræos, Christus heri ac hodiè ac in æternum. Et de Abrahamo pronunciatur in Evangelio, quod Christi diem viderit & lætatus sit. Unde non est firma ea connexio, caro & sanguis Christi nondum per Œconomiam seu dispensationem temporis fuerant assumta, non potuerunt ergo esse Veteribus spiritualis cibus & potus. Nam cùm salus Patrum, quemadmodum nostra, penderet à morte & sanguine Christi, oporteat eos, ut nos, ista fide complecti, alioquin salutem non habuissent. Mors, caro, & sanguis Christi, tametsi non adhuc exstabant in natura, (addo, naturaliter scilicet ac corporaliter, spiritualiter tamen & supernaturaliter non minùs atque nunc, postquam naturaliter localiterque cælum occupat, nec per descensum naturalem Cœnis nostris sacris sese immiscet) attamen ad servandos Patres vim ac efficaciam habere potuerunt. Unde pro ratione sui temporis in suis Sacramentis illa eadem quæ nos consequebantur. Divinam personam, id est, filium Dei præsentem habebant, quem fide complectebantur, & quidem cum hac promissione, vel, ut ita dicam, cum hoc respectu ad humanam naturam, quod eam esset assumturus: Atque hoc discrimen est inter Christum, quòd ipsi accipiebant & quòd modò nos sumimus: Nam quod illi per fidem faciendum præsentiebant, nos jam factum confitemur. Hic idem Martyr duabus præterea speciosis admodum Objectionibus … planissimè & solidissimè satisfacit.