Annotatio IV §.XXIV: Torun n.10–13 — not naked signs; deny only local/corporal mode; IPSA SUBSTANTIA body and blood
With Irenaeus: Supper = earthly + heavenly. Wittenberg Prof. VII and Torun (Marchic) n.10–13: exhibitiva signs dispense heavenly matter — not naked empty signs; Christ with all benefits offered to every eater, conferred on believers.
They deny only the LOCAL AND CORPORAL mode and substantial union with the elements — and believe the most true mystical union (motion felt, mode unknown, presence believed). What is present is the VERY SUBSTANCE of body and blood (the cross victim), uniting not soul only but our bodies too into one Mystical Body with Christ.
Latin
Quoad Præsentiam, credituri & dicturi sincerè cum Irenæo, Cœnam S. duabus rebus, scil. terrenâ & cœlesti constare. Quoad exhibitionem, vel verbis ipsius Prof. Witteberg. VII. citra omnem simulationem, pronunciaturi: Nostri (Reformati) Signa Sacramentalia Exhibitiva nominant non ratione solarum promissionum, usûs & fructûs, sed ratione materiæ, ut loqui amant, cœlestis, seu, quoniam in iis, per elementa externa & visibilia, res cœlestes ac invisibiles, non modò significantur, aut utcunque repræsentantur, sed etiam dispensantur. Quippe quod ipsum non Doctores duntaxat singuli, e. g. Trelcatius, verbis à me in Tractat. Germ. allegatis, sed & Confessiones Reform. publicæ, sigillatim Toruniensis, quæ & Marchica nostraque est, disertissimè enuntiant: Sic enim habet modò dicta Confessio de Cœnâ num. 10. ad num. 13. inclusive: Nequaquam tamen statuimus nuda, vacua, inania Signa, sed potiùs id, quod significant & obsignant, simul, vere exhibentia, tanquam certissima media & efficacia instrumenta, per quæ Corpus & Sanguis Christi, adeoque Christus ipse, cum omnibus suis beneficiis, singulis vescentibus exhibetur, seu offertur, credentibus verò confertur, donatur, & ab ipsis in cibum animæ salutarem & vivificum acceptatur. Nequaquam etiam negamus veram Corporis in Cœna præsentiam, sed tantùm LOCALEM ET CORPORALEM PRÆSENTIÆ MODUM, ET UNIONEM CUM ELEMENTIS SUBSTANTIALIBUS; Ipsam verò nobiscum præsentiam Sanctè credimus & quidem non imaginariam, sed verissimam, realissimam & efficacissimam, nempe ipsam illam Christi nobiscum Unionem mystícám, quam ipsemet ut per verbum promittit, & per Symbola offert, ita per Spiritum efficit, quamque nos per fidem acceptamus, per Charitatem sentimus, secundum vetus illud dictum: Motum sentimus, Modum nescimus, Præsentiam credimus. Unde & patet, non solam virtutem, efficaciam, operationem, aut beneficia Christi nobis præsentari, & communicari, sed imprimis IPSAM SUBSTANTIAM CORPORIS ET SANGUINIS CHRISTI, seu ipsam illam victimam, quæ pro mundi vita data est, & in cruce mactata, ut per fidelem hujus victimæ Communionem, & cum Christo Unionem, consequenter etiam Meritorum & Beneficiorum, Sacrificio ejus partorum, participes simus & sicut ipse in nobis, ita nos in ipso maneamus. Et quidem non tantùm QUOAD ANIMAM, sed etiam QUOAD CORPUS NOSTRUM: Etsi enim ut ore corporis rem terrenam, ita fide cordis, ceu organo proprio, Rem cœlestem acceptamus, secundum veterem illum versiculum: Ventrem, quod terimus, Mentem, quod credimus, intrat tamen, fide illâ mediante, non SOLUM ANIMÆ, sed & IPSA CORPORA, Christi Corpori, per ejusdem Spiritum, ad spem resurrectionis & vitæ æternæ inferuntur & uniuntur, ut simus caro de carne ejus, & os de ossibus ejus, adeóque unum cum ipso Corpus Mysticum, quod Apostolus meritò dicit Mysterium magnum esse.