Annotatio V §.IV SECOND genus: Christ as eater; spiritual modes differ; impenitent excluded only for spiritual
SECOND genus: two hostile ‘eaters.’ Christ commanded eating and Himself ate (Matt./Mark/Luke; Fathers) — yet that He ate His own Body orally is absurd (Burmann). Spiritual eating is in John 6; Oral is deep Scripture-silence.
Spiritual mode can differ for Christ (communicating passion’s fruit) and for us (living faith). Converts in penitence are bidden; the impenitent are barred only because they cannot eat spiritually — while still as able as the faithful for Oral, if Oral were the issue (1 Cor. 11:28).
Latin
SECUNDUM Argumentorum GENUS, duplices manducantes sistit, Orali Manducationi Corporis Christi in Cœna, infensos infestósque: Ex unâ parte Christum Dominum jubentem manducare, qui & ipse manducasse, pronâ satis consequentiâ ex Matth. 26, 29. Marc. 14, 24. 25. & Luc. 22, 15. 16. colligitur, adstipulantibus Patribus, Hieronymo in Epist. ad Hedibiam Quæst. 2. August. lib. 2. de Doctrina Christiana cap. 3. Chrysostomo Hom. 83. in Matth. At Christum Corpus suum proprium, Oraliter manducasse, multis nominibus absurdum est, Vid. Burmann. Disput. XVII. de Cœna, num. 104. Dixeris: non minùs absurdum, Christum spiritualiter Corpus suum manducasse. Resp. Spiritualis manducandi Corpus Christi modus, expressè in Scriptura traditus Joh. 6. non item Oralis, de quâ altum in Scriptura silentium, manducatio licèt ipsa quà rem & absolutè, expressis verbis, in ipsâ S. Cœnæ institutione, injuncta legatur. (2) Spiritualis Corporis Christi manducandi modus, varius esse potest, alius in Christum, alius in nos competens; Non item Oralis, ubique quà rem, unus idemque, à quocunque peragatur. Christus crucifixum Corpus suum, seu crucifigendum, quatenus crucifigendum, spiritualiter manducavit, Se, passionem mortemque suam nobis communicando harumque fructum & efficaciam addicendo imputandóque; Nos Christi Corpus spiritualiter manducamus, vera vivaque fide ipsum totum cum meritis suis omnibus amplectendo, i. e. eorum participes fiendo. Ex alterâ parte, jussos manducare, h. e. ad Christianam fidem conversos, ut hinc hodieque Infideles omnes à Cœnæ S. participatione arceantur; & quidem tales Conversos ad Christianam fidem, qui seipsos probant, i. e. qui in Statu pœnitentiæ & habitu fidei vivæ consistunt, exclusis impœnitentibus & impiis. 1. Cor. 11, 28. At nulla ratio alia prostat, ob quam impœnitentes à Cœna S. abstinere debeant, quam quòd spiritualiter Corpus Christi manducare non possunt, fide salvificâ destituti, Oralis interim Manducationis cum fidelibus Christi discipulis juxta capaces.