Unit 6 rem mid

καὶ τί τὸ ὄνομα κ̣ε̣ι´̣μενον κατὰ τούτ̣ου καὶ πῶς̣ πα̣ρέστησαν καὶ διὰ τί. οὔπ̣ω̣ γὰρ ι῾̣κανὴν γνῶσιν ἕξεις τῶν τοῦ θεοῦ ποιημάτων, εἰ προσκόψεις αὐτ̣ο̣ῖς οὐ συ̣νφρονῶν. ἐπίστησον μὲν τοῖς ποιη´̣μασ̣ι̣ν̣ τ̣ο̣υ῀̣ θεοῦ· ἃ ἄλλο̣ις προσκοπὴν εἰργάσα το, δώσει σο̣ι`̣ τ̣η`̣ν γνῶσιν καὶ τοῦ ποιοῦντος καὶ τω῀̣ν πεποιη̣μ̣ε´̣ν̣ων. ὅτι τίς δυνήσε̣τ̣αι̣ τ̣ου῀̣ κ̣ο̣σ̣μῆσαι. τὸν κόσμον ἐμνήσθ̣ην̣ ὅτι ἐνκαλοῦσιν. καὶ ὁ αἰτιώμενος τοῦτο ἐν δεχόμενον ἡγεῖται· κατὰ τούτου δύνατον εἰπεῖν ὅτι· τί ἐνκαλεῖς τισιν μέρεσιν τοῦ κο´̣σμου; ····· ···· ·α̣ι α̣ὐτά ἐστιν ο῾̣ κόσμ̣ος ἀνυπ̣··· νοση ἵν' ὁ κόσμος μὴ ἔχῃ ἐνκ̣λήματα ····μάλιστα ταῦτα εἰς τ̣ὰ κα̣τα`̣ τὴν πρό νοιαν ἕλκεται. οὐ μόνα γ̣α`̣ρ̣ τ̣ὰ κ̣τίσματα ποιήματα τοῦ θεο̣ῦ ἐστιν̣, ἀλλὰ καὶ τὰ κατὰ κρίσιν αὐτοῦ ἐν προνοίᾳ ····· ·····μ̣ε̣·· ἐλέγομεν ὅτι τ·ον ἄρτι δ̣ι̣κ̣··· φαίνεται τῷ δημιούργῳ τοῦ κόσμου τ̣ῷ προνο̣ο̣υ̣μ̣ένῳ τὸ ἀρτι τ̣ο̣κῆσαι δ̣ι̣·ο̣ν̣ ἀποθνῄσκε̣ι̣ν̣ ·μ̣· ε̣λ̣ι̣χ̣·······εν, ἀλλὰ ·· ε᾿̣σ̣τ̣ι̣ν̣ ··ε̣κ̣· η̣···· καὶ πάλιν ἀπέθανεν. καὶ μέμφεται ὁ πολὺς αὐτά. λ̣ε´̣γομεν αὐτῷ ὅτι· "πῶς ἂν ἔδει γενέσθαι, ἐπικόσμησον, ὃ νομίζεις διεστραμμένον εἶναι". οὐδεὶς οὖν ἔχει τοῦτο εἰπεῖν. καὶ πᾶσιν γοῦν ἐστιν οὕτως ἀνασκευάζειν οὐ λέγοντα τὰς κατασκευάς. μετὰ κατασκευὴν δὲ ἡ ἀνασκευή ἐστιν, κἂν μ̣ὴ τῷ λόγῳ ὁ ἄνθρωπος γενόμενος τὴν κατασκευὴν λέγῃ τῆς ἀνακοσμήσεως. ἀλλ' οὖν γε ἡ φύσις οὕτως ἔχει. ὃν ἂν ὁ θεὸς διαστρέψῃ. ἐν τῷ Λευιτικῷ νόμος περὶ λεπρῶν τέθειται. καὶ ἀρχὴ τοῦ νόμου αὕτη ἐστίν· εἴ ποτέ τις αἴσθησιν ἔλαβεν λεπρωθέντος αὐτοῦ τοῦ σώματος, προσήρχετο πρὸς τὸν ἱερέα, καὶ ἐκ σημειώσεως ἐκεῖνος ἀπεδείκνυεν αὐτὸν ἢ λεπρὸν ὄντα ἢ μὴ ἀληθῶς λεπρόν, ὑπονοούμενον δέ. καὶ λέγει ὅτι σημει ωσάμενος ὁ ἱερεὺς καὶ εὑρὼν ὅτι λέπρα ἐστίν, "μιανεῖ αὐτόν," οὐχ ὅτι αὐ 212 τὸς ἐνεργεῖ τὸ "μιᾶναι" ἀλ̣λ' ὅτ̣ι ἀπέδειξεν αυ᾿̣τὸν τοιου῀̣τον. ἐὰν δὲ μὴ ὑποπίπτῃ, ὣς ἀφορίζει αὐτόν τινας ἡμέρα̣ς. καὶ μετ' ἐκείνας ἀνέρ χ̣ε̣ται· ε᾿̣α`̣ν ἔνμονος μείνῃ, μιανεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύς. καὶ ἰατρὸς γοῦν ἐνορᾷ ἔν τ̣ινι πάθος, ε̣ἰ τὸ σῶμα σημειοῦται. κα̣ὶ ὃ λ̣ε´̣γει, ποιεῖ αὐτὸ ἀθεράπευτον, ἀνίατον ἀποδείκνυσιν. οὐ πάντως οὖν τὸ ποι̣ῆσαι τὸ ἐνεργῆσα̣ι δηλοῖ, ἀλλ' ἐν̣ίοτε τὸ ἀποδεῖξαι. ἔχεις γοῦν καὶ ἐν τῷ εὐαγγελίῳ ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων λεγόμενο̣ν, ὅτι "σὺ ἄνθρωπος ὢν ποιεῖς̣ σεαυτὸν θεόν". μὴ γὰρ του῀̣τ̣ο λέγουσιν· κα̣ τ̣ασκευάζεις σεαυτὸν θεὸν ὢν ἄνθρωπος", ἀλλὰ "ε᾿̣ξ ὧν ἀπαγγέλλεις καὶ ἐπαγγέλλῃ π̣ο̣ι̣εῖν, ἀποδεικνύε̣ις σεαυτὸν θεὸν ε̣ἶναι". οὕτω̣ς̣ α᾿̣κ̣ου στέον καὶ τοῦ "ἴσον ἑαυτὸν π̣οιῶν τῷ θεῷ", ἐπεὶ "πατέρα ἴδιον λέ γει τὸν θεόν". ἴσ̣α δε´̣ ἐστιν τὰ γεννη´̣μα̣τα τ̣ῷ γεννήσαντι̣ καὶ ἐκ τοῦ κατ' ἀλήθ̣ειαν λε´̣γ̣ε̣ιν τοῦτον̣ πατέρα ἔχειν ἴδιον̣ σεαυτὸν ἀπ̣ο δεικνύεις θεόν. ὁμοίως λημπτέον, ὅταν̣ λέγῃ· "ο῾̣ θ̣ε̣ο`̣ς̣ διαστρέφει". διαστρέφει γὰρ μ̣ὴ οὕτως ἐν̣εργῶν, ἀλλὰ ἀπο̣δείκνυσιν 23 αὐτὸν τοιοῦτον, ὡς "παραδίδω σίν̣ τινα εἰς ἀδόκι̣μον νοῦν", οὐκ αὐτ̣ὸς ἐνεργῶν. τὸ παραδοθῆναι αὐτοὺς ἐν τ̣ῷ ἀδοκίμῳ ὄντα̣ς̣ ἀποδείκνυσιν κ̣αὶ α̣ὐτο̣υ`̣ς παρ' ἑαυτοὺς τοιού τους γεγε̣νημένους. ὅταν οὖν ὁ θεὸς διαστρέφειν λέγηταί τινα, ἀπο δείκνυσιν διεστραμμένον τ̣ο´̣τε̣. ὃν ο῾̣ θεὸς οὖν α᾿̣ποδοκίμασεν κ̣αι`̣ ἀπ̣έδειξεν διαστραφέντα, "τι´̣ς δ̣υ´̣ν̣α̣ται ἐπικοσμῆσαι;" "τοὺς δὲ ἐκκλίνοντας", φησίν, "εἰς τὰς στραγγαλιὰς ἀπάξει κύριος μετὰ τῶν ἐρ γαζομένων τὴν ἀνομίαν". μὴ γὰρ αὐτὸς αὐτοὺς μὴ βουλομένους ἀπάγει μετὰ τῶν τὴν ἀνομίαν ἐργαζομένων, ἀλλ' ἐκκλίνοντας π̣ροαιρέσει τῇ αὐτῶν ἀπέ δειξεν αὐτοὺς τοιούτους ὄντας. ἐν ἡμέρᾳ ἀγαθοσύνης ζῆθι ἐν ἀγαθῷ καὶ ἐν ἡμέρᾳ κακίας, ἰδέ, καί γε τοῦτο συμφώνως τούτῳ. "ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς ἀγαθοσύνης". ἀγαθοσύνης ἡμέρα ἐστίν, ὅταν ἀρετὴ προσῇ. ζωῆς δὲ αὕτη περιποιητική ἐστιν. οὕτω οὖν ἔχε τὸ ζῆν ὡς ἀγαθός, ὡς ζωῆς μετέχων· μακαρίζῃ ἐν μακαρίοις. ἴσθι τὴν ζῳοποιητικὴν ἔχων διάθεσιν. ζῶν ἔσο ἐν αὐτῇ. ἐπερ· "ἐν ἡμέρᾳ ἀγαθοσύνης"; τὴν κατάστασιν τοῦ ἔχοντος. πολλάκις γὰρ καὶ αἱ καταστάσεις σημαίνον ται ὀνόματι καιρῶν καὶ χρόνων. ἐν ἡμέρᾳ κακίας. 213 ὡς ἔστιν ἀπὸ τῆς "ἡμέρας τῆς ἀγαθοσύνης" ὡς ἐν ἀγαθῷ, οὕτως ἐν ἡμε´̣ρᾳ τῆς κακίας ἐστὶν ζῆν φαύλως. ἀλλ' ἐσιώπησεν τὸ φαυ´̣λως, ἵνα μὴ λίαν ἀναγκαστικὸς ᾖν ὁ λόγος. σύνφωνον τοῦτο ἐκείνῳ ἐστίν, ὡς ἀπο`̣ τ̣η῀̣ς φ̣ρονήσεως τὸ φρονεῖν καὶ ἀπὸ τῆς ἀφροσύνης τὸ ἀφραίνειν ἀναλογίαν, οὐ τὴν ὁμοιότητα ἔχουσιν. συμφωνεῖ γοῦν τοῦτο ἐκείνῳ κατὰ ἀναλογίαν, οὐ κατὰ ποιότητα ἢ ποσότητα οὐδὲ τῶν