Theological Theses · §785 · Louis Le Blanc de Beaulieu

The question means last proximate disposition — not Rivetus’s present-remission fiducia

Some faith-acts dispose nearer, some remoter, to justification.

Among the Reformed the real question is: which act makes faith the last proximate disposition on which justification follows immediately and infallibly?

Rivet, Wendelin, Pareus, and Maresius answer: present-tense fiducia that my sins are specially being remitted now.

Le Blanc cannot assent, for the reasons already given.

Latin

CIX. Sed inter actus fidei quidam sunt qui propius, alii qui remotius ad justificationem disponunt & praeparant. Quum vero apud Reformatos quaeritur, quis sit actus ille, per quem justificamur, sensus quaestionis est, ratione cujus actus, fides sit ultima illa & proxima dispositio, ad quam immediate & infallibiliter sequitur justificatio? Hunc autem actum Theologi jam dicti, Rivetus, Wendelinus, Paraeus, Maresius, volunt esse fiduciam, qua nobis persuademus peccata in praesenti speciatim nobis remitti; cui sententiae propter rationes jam dictas, assentiri non possumus.

Report a mistake in this passage