Today Rome denies persuasion of own remitted sins as faith-act; Cologne/Cassander dissent noted
Present Roman consensus refuses to make persuasion that one has obtained mercy and remitted sins part of the faith that justifies; such persuasion is treated as rash presumption, not the act by which one is justified.
Cassander cites earlier Cologne Enchiridion theologians who required believing not only general remission for penitents in Christ, but also that one own sins are remitted through faith, together with a new penitent affection.
Latin
XXXIII. Praeterea Doctores Ecclesiae Romanae, hodie saltem, communi consensu ad fidem salvificam & justificantem pertinere nolunt, ut quis persuasus sit se misericordiam a Deo consecutum esse, & sibi remissa esse per Christi gratiam peccata. Ac ejusmodi persuasionem negant esse fidei actum, & potius ad temerariam quandam praesumptionem spectare existimant: nedum ut putent per illam hominem justificari. Fuere tamen nonnulli superiori saeculo in Ecclesia Romana Theologi, iique non incelebres, qui senserunt & scriptis publice mandaverunt ad justificationem hominis omnino requiri, ut homo certo credat, non tantum generaliter quod propter Christum vere poenitentibus remittantur peccata, sed etiam quod ipsi homini remissa sint propter Christum per fidem. Hanc sententiam Georgius Cassander, in consultatione ad articulum quartum Confessionis Augustanae, tribuit Theologis Coloniensibus, quorum verba recitat ex libro quem ediderunt anno superioris saeculi trigesimo sexto in Concilio quodam suae dioeceseos, cuique titulum fecerunt Enchiridion Christianae Religionis. Ubi, teste eodem Cassandro, sic legitur: Dicimus hominem per fidem donum justificationis tum demum accipere, quum & perterrefactus & concussus in poenitentia rursus erigitur per fidem, credens sibi esse remissa peccata propter meritum Christi, qui in se credentibus remissionem peccatorum pollicitus est, & quum novum in se sentit affectum, quo detestatur malum, & carnis infirmitati resistens, ad bonum secundum Deum accenditur, tametsi affectus nondum perfectus sit.