Fragmenta ex commentariis in epistulam ad Ephesios Unit 7 opening

τινὲς μὲν οὖν οὕτως ἀνέγνωσαν ἥτις ἐστὶν ἐντολὴ πρώτη ἐν ἐπαγγελίᾳ, ὡς τῶν πρὸ αὐτῆς ἐντολῶν οὐ περιεχουσῶν ἐπαγγελίαν· ἐπὶ γὰρ ταύτης οἴονται πρώτην ἐπαγγελίαν κεῖσθαι τὴν ἵνα εὖ οι γένηται καὶ ἵνα μακρο χρόνιο γένῃ ἐπὶ τῆ γῆ ἧ Κύριο ὁ Θεό ου δίδω ί οι. ἐοίκασιν δὲ οὗτοι μὴ τετηρηκέναι ἐπαγγελίαν κειμένην καὶ ἐπὶ τῆς δευτέρας ἐντολῆς, οὐ ποιή ει γάρ, φησί, εαυτῷ εἴδωλον οὐδὲ παντὸ ὁμοίωμα, ὅ α ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω καὶ ὅ α ἐν τῇ γῇ κάτω καὶ ὅ α ἐν τοῖ ὕδα ιν ὑποκάτω τῆ γῆ · οὐ προ κυνή ει αὐτοῖ οὐδ' οὐ μὴ λατρεύ ῃ αὐτοῖ . ἐγὼ γάρ εἰμι Κύριο ὁ Θεό ου, Θεὸ ζηλωτή , ἀποδιδοὺ ἁμαρτία πατέρων ἐπὶ τέκνα ἕω τρίτη καὶ τετάρτη γενεᾶ τοῖ μι οῦ ί με, καὶ ποιῶν ἔλεο εἰ χιλιάδα τοῖ ἀγαπῶ ί με καὶ τοῖ φυλά ου ι τὰ προ τάγματά μου· παρατήρει γὰρ ὅτι ἐπαγγελία ἐστὶ τὸ ποιῶν ἔλεο εἰ χιλιάδα τοῖ ἀγαπῶ ί με καὶ τοῖ φυλά ου ι τὰ προ τάγματά μου. μήποτ' οὖν, ἐπεὶ ἡ ∆εκάλογος πρώτη τῷ λαῷ νομοθεσία μετὰ τὸ ἐξελθεῖν τὴν Αἴγυπτον εἴρηται, ἑκάστη τῶν δέκα ἐντολῶν πρώτη ἐστὶν ἐν πρώτοις τῶν ἑξῆς εἰρημένη. ὁ μέντοιγε θέλων ἐπιμένειν τῇ ἀποδόσει τοῦ ἥτις ἐστὶν ἐντολὴ πρώτη ἐν ἐπαγγελίᾳ ἐρεῖ ὅτι ἰδία μέν ἐστι τῆς τίμα τὸν πατέρα ου καὶ τὴν μητέρα ου ἐντολῆς ἡ ἐπαγγελία ἡ ἵνα μακροχρόνιο γένῃ ἐπὶ τῆ γῆ ἧ Κύριο ὁ Θεό ου δίδω ί οι, οὐκ ἰδία δὲ τῆς οὐ ποιή ει εαυτῷ εἴδωλον οὐδὲ παντὸ ὁμοίωμα ἡ ποιῶν ἔλεο εἰ χιλιάδα τοῖ ἀγαπῶ ί με καὶ τοῖ φυλά ου ι τὰ προ τάγματά μου. πάλιν δὲ αὖ καὶ πρὸς τοῦτο ἐνστήσεται ὁ τὴν ∆εκάλογον ὅλην περιέχειν πρώτας ἐντολὰς διηγούμενος· ἐρεῖ γὰρ τὸ μακροχρόνιον γενέσθαι ἐπὶ τῆ γῆ ἧ Κύριο ὁ Θεὸ δίδω ι τοῖς ἁγίοις οὐ διὰ μόνην δίδοσθαι τὴν τίμα τὸν πατέρα ου καὶ τὴν μητέρα ου ἐντολὴν ἀλλὰ καὶ δι' ἄλλας μυρίας· δεήσει τε τὸν τοιοῦτον συναγαγεῖν ἐντολὰς αἷς ἐπιφέρεται τὸ ἵνα μακροχρόνιο γένῃ ἐπὶ τῆ γῆ , ἧ Κύριο ὁ Θεό ου δίδω ί οι. μετὰ ταῦτα ζητητέον περὶ τῆς χαριζομένης ἐπαγγελίας τὸ μακροχρόνιον ἐπὶ τῆ γῆ ἧ Κύριο ὁ Θεὸ δίδω ι τοῖς ἁγίοις. καὶ οὐκ ἀγνοητέον γε ὅτι κατὰ τὸ ῥητὸν ἡγοῦνται τοῦτο γίνεσθαι οἱ Ἰουδαῖοι· ἀλλ' ὁρῶμεν οὐ πάντως τοῦτο ἀληθές, φησὶ δὲ καὶ ὁ προφήτης οἴμοι ὅτι ἡ παροικία μου ἐμακρύνθη. ζητητέον οὖν τὴν ἀγαθὴν γῆν ἣν Κύριο ὁ Θεὸ ἐν ἐπαγγελίᾳ δίδω ι τῷ καταλιπόντι τὴν πνευματικὴν Αἴγυπτον καὶ μετὰ πάσης μακροθυμίας καὶ ὑπομονῆς ὁδεύσαντι τὴν πνευματικὴν ἔρημον τὴν πολλὴν καὶ φοβεράν, καὶ νικήσαντι οὓς πατά ει Κύριος βα ιλεῖ μεγάλου καὶ οὓς ἀνεῖλεν Κύριος βα ιλεῖ κραταιού . 32 Eph. vi9 καὶ οἱ κύριοι, τὰ αὐτὰ ποιεῖτε πρὸς αὐτούς. [Ὠριγένης δέ φησιν] τίνα τὰ αὐτὰ τῶν προειρημένων; οἶμαι οὖν ὅτι ἐν ἁπλότητι καρδίας καὶ τὸ ποιοῦντες τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ ἐκ ψυχῆς καὶ μετ' εὐνοίας τῆς πρὸς τοὺς οἰκέτας. [vi 10] τοῦ λοιποῦ ἐνδυναμοῦσθε ἐν Κυρίῳ καὶ ἐν τῷ κράτει τῆς ἰσχύος αὐτοῦ. τὸ δυναμοῦσθαι ἐν Κυρίῳ δυναμοῦσθαί ἐστιν ἐν λόγῳ καὶ ἐν σοφίᾳ καὶ τῇ τῆς ἀληθείας θεωρίᾳ καὶ πάσαις ταῖς Χριστοῦ ἐπινοίαις· οὗ μέγιστόν ἐστι τὸ τῆς ἰσχύος κράτος καὶ κραταιότερον ἀρετῆς καὶ τῶν εἰδῶν αὐτῆς, ἅτινα πάντα εἰσὶ δυνάμεις, ὥσπερ αἱ κακίαι ἀδυναμία. ἔστι δέ τις τῶν ἀρετῶν (ὥς φασιν οἱ περὶ ταῦτα δεινοί) ἀθεώρητος ἡ καλουμένη ἰσχύς, ὠνομασμένη οὕτως τῷ ἀναλογίαν τινὰ ἔχειν πρὸς τὴν σωματικὴν ἰσχύν, καὶ ἄλλη θεωρητός, κάλλος ἀπὸ τοῦ σωματικοῦ ὠνομασμένη, καθ' ὃ κάλλος λέγεται, περιζῶ αι τὴν ῥομφαίαν ου ἐπὶ τὸν μηρόν ου, δυνατέ, τῇ ὡραιότητί ου καὶ τῷ κάλλει ου· καὶ ἐν τῷ Ἄσματι τῶν ᾀσμάτων πρὸς τὴν νύμφην ὅλη καλὴ εἶ πλη ίον μου, καὶ μῶμο οὐκ ἐ τὶν ἐν οί· καὶ πάλιν ἐν τεσσαρα κοστῷ τετάρτῳ ψαλμῷ καὶ ἐπιθυμή ει ὁ βα ιλεὺ τοῦ κάλλου ου. 33 Eph. vi11 [ἐνδύσασθε τὴν πανοπλίαν τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸ δύνασθαι ὑμᾶς στῆναι πρὸς τὰς μεθοδείας τοῦ διαβόλου.] [Ὠριγένης δέ φησιν] ἐκ τῶν ἑξῆς καὶ τῶν περὶ τοῦ σωτῆρος