Unit 2 rem early

τὴν ̔Υπὲρ τῶν ληνῶν εὑ ρήσεις ἐπιγραφήν· πρὸς δὲ ταῦτα λάβωμεν τὰ περὶ Νῶε φυτεύοντος α μπελον· τήν τε περὶ τοῦ ̓Ιούδα παρὰ ̓Ιακὼβ εὐλογίαν· ∆εσμεύων πρὸς α μπελον τὸν πῶλον αὐτοῦ· καὶ τὴν ̓Ισσάχαρ, ο ς ἰδὼν τὴν ἀνάπαυσιν ο τι καλὴ, καὶ τὴν γῆν ο τι πίων, ὑπέθηκε τὸν ω μον εἰς τὸ ποιεῖν καὶ ἐγενήθη ἀνὴρ γεωρ γός. Καὶ μὲν ̓Οζίας γεωργὸς η ν, ἀμπελουρ γοὺς ε χων ἐν τῇ ὀρεινῇ. Καὶ ἡ γύνη δὲ παντὸς δικαίου ὡς α μπελός ἐστιν εὐθηνοῦσα ἐν τοῖς κλίτεσι τῆς οἰκίας αὐτοῦ, ῳ γίνεται οι νος εὐφραίνων καρδίαν ἀνθρώπου. Καὶ ὁ ̓Εκκλησιαστής· ̓Εφύτευσεν ἀμπελῶνας, ω ρυξε ληνόν. Καὶ ὁ Σολομῶν φησιν· Οι νον δὲ αἱ ληνοί σου ἐκβλύζωσιν. 8.3 Ενεκα τῶν ἐχθρῶν σου, τοῦ κα ταλῦσαι ἐχθρὸν καὶ ἐκδικητήν. ̓Ωρ. ̔Ως ἐχθρὸς μὲν ἡμᾶς ὁ Σατανᾶς ἁμαρ τάνειν καταναγκάζει· ὡς δὲ ἐκδικητὴς, πα ραδιδομένους κολάζει, ̔Υμέναιον ου ν καὶ ̓Αλέξανδρον αὐτὸς βλασφήμους ἀπεργασά μενος, πάλιν ἐπαίδευσεν, διὰ τὰς εἰς Θεὸν βλασφημίας. 8.6 ̓Ηλάττωσας αὐτὸν βραχύ τι παρ' ἀγ γέλους, δόξῃ καὶ τιμῇ ἐστεφάνωσας αὐτόν. Εὐσεβίου. Πῶς δόξῃ καὶ τιμῇ τὸν α ν θρωπον ἐστεφάνωσεν ὁ τῶν ο λων Θεός, νοήσεις, ο τι ἐπὶ μόνου τοῦ ἀνθρώπου ἀνα γέγραπται εἰρηκὼς ὁ Θεός· Ποιήσωμεν α ν θρωπον κατ' εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ' ὁ μοίωσιν· καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν α νθρωπον, κατ' εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν. Καὶ ἐπι φανειῶν κατηξίωσεν ἑαυτοῦ, καὶ σάρκα πε ριβεβλημένῳ ὁμιλίας θείας μετέδωκεν, τότε μὲν δι' ἀγγέλων, τότε δὲ καὶ αὐτὸς δι' ἑαυ τοῦ τοῖς ἁγίοις ὀφθεὶς καὶ χρηματίσας· καὶ ε τι πρὸς τούτοις θείου Πνεύματος καὶ δυ νάμεως οὐρανίου μέτοχον αὐτὸν ἀνέδειξεν, ὡς τὰ μέλλοντα προαγορεύειν, καὶ νόσους παντοίας θεραπεύειν, η δη δὲ καὶ νεκροὺς ἐγείρειν· ὁποῖα προφῆται καὶ ἀπόστολοι πε ποιηκέναι ἱστοροῦνται· εἰ δὲ α πασιν τοῖς λεχθεῖσιν προσθείης τοῦ Μονογενοῦς Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τὴν ε νσαρκον οἰκονομίαν, ο ψει πῶς ει ρηται· ∆όξῃ καὶ τιμῇ ἐστεφάνωσας αὐτὸν, δηλαδὴ ο τι τὸν α νθρωπον. 9.1 ̓Εξομολογήσομαί σοι, Κύριε, ἐν ο λῃ καρδίᾳ μου, διηγήσομαι πάντα τὰ θαυμά σιά σου. Ετεροι δὲ πρὸς αὐτὸν, οὐ περὶ αὐτοῦ τὸν παρόντα φασὶν ᾳ δεσθαι ψαλμὸν, ὑπὲρ τῆς ἀνθρωπείας ἐξομολογουμένου φύσεως τοῦ προφήτου, τῶν τελείων ι διον λέγοντος τὸ πᾶσαν ἀνατιθέναι τῷ Θεῷ τὴν καρδίαν· ̓Αγαπήσεις γὰρ, φησὶ, τὸν Θεόν σου ἐξ ο λης τῆς καρδίας σου κτλ. Ο δὲ νῦν ἐμφαίνει τό· ἐν ο λῃ καρδίᾳ μου, ο δὲ ποιεῖ, προφητικοῖς ὀφθαλμοῖς τὰ ἐσόμενα προιδὼν, καὶ διηγεῖ ται ταῦτα, κοινωνοὺς τῆς ἐξομολογήσεως ποιούμενος τοὺς ἀκροατὰς, χαρὰν ε χων τὸν καρπὸν τοῦ Πνεύματος, ἐπηρμέναις τε θεω ρίαις τὰ τοῦ Θεοῦ διηγούμενος θαύματα. 9.6 ̓Επετίμησας ε θνεσι, καὶ ἀπώλετο ὁ ἀσεβής· τὸ ο νομα αὐτῶν ἐξήλειψας εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. ̔Υπὲρ τῆς ἀνθρωπίνης τυραννουμένης φύ σεως ου τω πικρὰν αὐτῷ τὴν τιμωρίαν ἐπέ θηκας. ̓Επετίμησας τοῖς ε θνεσι, τουτέστι τὰ θεῖα διδάγματα διὰ τῶν ἀποστόλων καὶ τῶν ἑξῆς διδασκάλων αὐτοῖς παραδούς· ω ν δεξαμένων, ἀπώλετο [ὁ ἀσεβὴς], τοὺς κατὰ τὴν πλάνην προσκυνοῦντας οὐκ ε χων. Ου τω καὶ Λυκάοσι θῦσαι πειρωμένοις Παῦλος ἐπε τίμα καὶ Βαρνάβας, εἰπόντες· Τί ποιεῖτε, α νδρες; Καὶ ἡμεῖς ὁμοιοπαθεῖς ἐσμεν ὑμῶν α νθρωποι, ἀπὸ τούτων τῶν ματαίων ὑμᾶς ἐπιστρέφοντες. Καὶ Γαλάταις δὲ Παῦλος ἐπε τίμα· Ω ἀνόητοι Γαλάται, τίς ὑμᾶς ἐβάσ κανεν, ἐν οι ς κατ' ὀφθαλμοὺς ̓Ιησοῦς Χρισ τὸς προεγράφη ἐν ὑμῖν ἐσταυρωμένος; Ου τω Κορινθίοις· Ολως ἀκούεται ἐν ὑμῖν πορνεία, καὶ η τις οὐδὲ ἐν τοῖς ε θνεσιν ὀνομάζεται. – ̓Εξηλείφθη τοίνυν αὐτοῦ τὸ ο νομα εἰς τὸν αἰῶνα. Απασα γὰρ ε σβεσται τελετὴ τῶν νῦν ἀνθρώπων καὶ ἀγνοούντων τὰ τῆς εὐ σεβείας μυστήρια, τοσοῦτον καὶ τό· ̔Οδὸς ἀσεβῶν ἀπολεῖται. 9.8 Καὶ ὁ Κύριος εἰς τὸν αἰῶνα μένει, ἡτοίμασεν ἐν κρίσει τὸν θρόνον αὐτοῦ. Οὐ μόνον κατὰ τὸν παρόντα βίον τὴν οἰκείαν δύναμιν ε δειξεν, ἀλλὰ κα ν τῷ μέλ λοντι τὸ φρικῶδες αὐτοῦ δείξει κριτήριον πᾶσιν ἀνθρώποις, δικάζων, καὶ τὰ πρὸς ἀξίαν ἀπονέμων ἑκάστῳ. 9.9 Καὶ αὐτὸς κρινεῖ τὴν οἰκουμένην ἐν δικαιοσύνῃ, κρινεῖ λαοὺς ἐν εὐθύτητι. Οἰκουμένην μὲν νοήσεις τὴν ἐκκλησίαν, οἰκουμένην ὑπό τε Πατρὸς καὶ Υἱοῦ, κατὰ τό· ̓Εγὼ καὶ ὁ Πατήρ μου ἐλευσόμεθα, καὶ μονὴν παρ' αὐτῷ ποιησόμεθα· λαοὺς δὲ, τοὺς λοιποὺς παρὰ τὴν ἐκκλησίαν, η τοὺς ἐκ πε ριτομῆς. Οσοι γὰρ ἐν νόμῳ η μαρτον, διὰ νόμου κριθήσονται, τῶν ἀνόμων ἁμαρτόν των, ἀνόμως ἀπολλυμένων. Φοβητέον α ρα τὸν τοιοῦτον κριτὴν τοὺς ψεκτάς τε πρά ξεις καὶ ἀσεβὲς ε χοντας φρόνημα. 9.13