Unit 21 rem early

παρεσ κεύασεν· διὰ τοῦτο ἐφρόντισας τῶν κτηνῶν, ι να δι' αὐτῶν γεωργοῦντες τὰ πρὸς ζωὴν ευ ρωμεν. Τάχα ἡ λέξις χόρτος καὶ ου τος μὲν α ρτος γῆς. Εστι δέ τις α ρτος οὐρανοῦ περὶ ου ει ρηται· Αρτον οὐρανοῦ δέδωκεν αὐτοῖς. –Χόρτος· ὁ γὰρ ἀσθενὴς λάχανα ἐσθίει. 103.16,17 Χορτασθήσεται τὰ ξύλα τοῦ πεδίου, αἱ κέδροι τοῦ Λιβάνου α ς ἐφύτευσεν. ̓Εκεῖ στρουθία ἐννοσσεύσουσι, τοῦ ἐρωδιοῦ ἡ οἰκία ἡγεῖται αὐτῶν. ∆είκνυσιν καὶ τὰ ἐν δρυμῷ αυ ξοντα ξύλα, οι ον κέδροι, καὶ τὰ ε τερα τοῖς αὐτοῦ νεύμα σιν αὐξηθήσονται. Γέγονε δὲ ταῦτα καὶ δι' ε τερα μὲν πλεῖστα, ω ν καὶ τὴν πεῖραν ε χομεν καὶ τῶν στρουθίων εἰς καλιάς. – Ωσπερ ε στι τινὰ ξύλα τοῦ παραδείσου, ου τω καὶ ξύλα τοῦ πεδίου. 103.18 Ορη τὰ ὑψηλὰ τοῖς ἐλάφοις· πέ τρα καταφυγὴ τοῖς χοιρογρυλλίοις. Ει τις, φησὶν, ε ροιτο· ∆ιὰ τί ο ρη; διὰ τί πέτραι; μανθανέτω ο τι ταῦτα ἀναγκαίως ἐ δημιουργήθη. Εἰ γὰρ δι' ο λου η πλωτο πεδίας ἡ γῆ, μὴ ε χουσα ο ρη, οὐκ α ν τὰ ποικίλα συνέστη τῶν ζώων γένη, θᾶττον τῶν ἰσχυ ροτέρων τοῖς ἀσθενεστέροις ἐπιπηδώντων. Νῦν δὲ ἡ τῶν ὀρέων σύστασις καταφυγὴ γέ γονε, τοῦ μὴ ἀσθενέστερα ὑπὸ τῶν ἰσχυρο τέρων ἁλίσκεσθαι, καὶ μάλιστα κατὰ τὸν τοῦ υ πνου καιρόν· ἀλλὰ καὶ λαγωοῖς η χοιρο γρυλλίοις (ἀμφότερα γὰρ φέρεται ἐν τῇ ἀ ναγνώσει) τίς η ν α λλη καταφυγὴ, εἰ μὴ πέ τραι καὶ σπηλαῖα ὡς χηραμοὶ συνέστησαν, εἰς α ς διαδιδράσκοντα σώζεται, καθάπερ α ν θρωποι πρὸς οἰκίας καὶ τείχη. – ̔Ο ε λα φος, ο φει πολέμιος· τοιοῦτοι καὶ οἱ τοῦ Χρισ τοῦ μαθηταὶ, ἑτοίμως ε χοντες ἐκδικεῖν πᾶ σιν παρακοὴν, οἱ καὶ πατεῖν ἐπάνω ο φεων η κουσιν. 103.19-21 ̓Εποίησε σελήνην εἰς καιροὺς, ὁ η λιος ε γνω τὴν δύσιν αὐτοῦ. Εθου σκό τος, καὶ ἐγένετο νύξ· ἐν αὐτῇ διελεύσονται πάντα τὰ θηρία τοῦ δρυμοῦ, σκύμνοι ὠρυό μενοι ἁρπάσαι καὶ ζητῆσαι παρὰ τοῦ Θεοῦ βρῶσιν αὐτοῖς. ̓Ανατρέχει πάλιν ἐπὶ τὴν ἐν τοῖς οὐρα νοῖς πρόνοιαν· δι' ου δὲ ἑτέρου γεγενῆσθαι τὴν σελήνην φησὶν, η πρὸς ἀριθμὸν καὶ διά γνωσιν μηνῶν τε καὶ ἡμερῶν; ̔Ο η λιος ε γνω τὴν δύσιν αὐτοῦ, θείῳ καὶ αὐτὸς προστάγ ματι δηλονότι πειθόμενος· οὐχ ὡς ε μψυχος δὲ η λιος ε γνω τὴν δύσιν αὐτοῦ, κατὰ δὲ τὸν θεῖον ο ρον ὁδεύων. ̓Απ' ἀμφοτέρων μὲν ἀμ φότερα εὑρίσκεται, καιρούς τε γὰρ ὁ η λιος ποιεῖ, καὶ δύσει καὶ ἀνατολῇ ὁμοίως κέ χρηνται, ἀλλὰ διεῖλεν αὐτὰ κατ' ι διον οι κη μα· καιροὺς δὲ καλεῖ τὰ μέτρα ἡμερῶν καὶ μηνῶν, τὰς γὰρ τῆς σελήνης ἀλλοιώσεις με τρεῖσθαι τὸν χρόνον παρεσκεύαζε· ἀλλὰ καὶ ὁ η λιος φωτίζειν μόνον μαθὼν, ο τε προσε τάχθη, πρὸς δύσιν χωρεῖ· ε δει γὰρ καὶ νυκ τὸς εἰς ἀναχώρησιν μὲν τῶν ἡμέρων ζώων· εἰς πρόοδον δὲ τῶν ἀγρίων τὰς τοῦ ἡλίου κατὰ θείαν πρόνοιαν ἀποστέλλεσθαι αὐγὰς, ἡ γὰρ α ν καὶ αὐτοῖς ἐπετίθετο· διὸ τὸ χρή σιμον τῆς νυκτὸς ὑπογράφων φησίν· ̔Ηλίου δὲ ἀντισχόντος, τὰ μὲν [θηρία] εἰς τὰς οἰ κείας καταδύσεις χωρεῖ· οἱ δὲ α νθρωποι τὸν τῆς προτέρας ἡμέρας πόνον ἀποθέμενοι, προθύμως πάλιν ε τι τοῖς ε ργοις διημερεύου σι. –Οὐδὲ τὸ ζητῆσαι δὲ τροφὴν, κυρίως κεῖται· λογικῶν γὰρ ἡ ζήτησις· δηλοῖ δὲ καὶ τούτοις τὸν Θεὸν τὴν ἀναγκαίαν παρέ χειν τροφήν. 103.25 Αὐτὴ ἡ θάλασσα ἡ μεγάλη καὶ εὐρύχορος. Τὸν βίον τοῦτον σημαίνει. 103.29 ̓Αντανελεῖς τὸ πνεῦμα αὐτῶν, καὶ ἐκλείψουσι, καὶ εἰς τὸν χοῦν ἐπιστρέψουσιν. Οἱ ἐκπίπτοντες δὲ τοῦ παρὰ τοῦ Θεοῦ δο θέντος αὐτοῖς πνεύματος, γίνονται χοϊκοί. 103.30 ̓Εξαποστέλλεις τὸ πνεῦμά σου, καὶ κτισθήσονται, καὶ ἀνακαινιεῖς τὸ πρό σωπον τῆς γῆς. Ην Παῦλος ε κστασιν ει ρηκεν, ταύτην ∆αυὶδ ἀνακαινισμὸν προσηγόρευσεν. 104.5 Μνήσθητε τῶν θαυμασίων αὐτοῦ, ω ν ἐποίησε, τὰ τέρατα αὐτοῦ καὶ τὰ κρίμα τα τοῦ στόματος αὐτοῦ. Οτε ἐποίει ἐργασίας ἐν υ δασι πολλοῖς, ἐθεώρουν τὰ ε ργα τοῦ Κυρίου· τούτων, ε φη, μνήσθητε καὶ πάλιν ποιεῖτε ἐργασίαν ἐν υ δασι πολλοῖς. –Τὰ τέρατα λέγει, ω ν πε ποίηται ἐν τῇ παρουσία θεοσημείων. 104.12 ̓Εν τῷ ει ναι αὐτοὺς ἀριθμῷ βρα χεῖς, ὀλιγοστοὺς καὶ παροίκους ἐν αὐτῇ. Τὸ βραχεῖς ἐπὶ ὀλίγων ει πε· τὸ δὲ βραχὺ ἐπὶ μεγέθους, τὸ δὲ ὀλίγον ἐπὶ ἀριθμοῦ τέ τακται. –Πάροικοί εἰσιν οἱ μηδὲν ι διον τῶν τοῦ κόσμου τούτου νομίζοντες. 104.13 Καὶ διῆλθον ἐξ ε θνους εἰς ε θνος. Τὰ κατὰ τὴν ἀποδημίαν διηγεῖται τοῦ ̔Αβραὰμ, καὶ τοὺς σκυλμοὺς τοῦ ̔Αβραὰμ, ̓Ισαὰκ καὶ ̓Ιακώβ· παροικοῦντες γὰρ οἱ πα τριάρχαι διετέλουν, καὶ οὐδὲ ἐφ' ἑνὸς ἱδρυ μένοι τόπου, ἀλλὰ νῦν μὲν ω δε, ἐκεῖ δὲ α λ λοτε τὰς σκηνὰς μεταφέροντες. Η ο τι πολ λὰ ε θνη μετῆλθον, μέχρις ο τε τῆς