Fragmenta in Psalmos (Greek) Unit 25 opening

υ μνον προσενεγκεῖν, ο ταν πάντα σου κατα μάθω τὰ κρίματα καὶ κατὰ ταῦτα βιώσω. ̓Εὰν μάθω, φησὶ, τὰ ἀπὸ τῆς δικαιοσύνης σου κρίματα, καὶ ὡς κρίνεις ἐφ' ἑκάστῳ ἁ μαρτήματι· οὐ γὰρ μόνον πράξεις ἐξετάσεις καὶ λόγους, ἀλλὰ καὶ πρόθεσιν ἀφ' η ς ε κασ τα λέγεται καὶ πράττεται. Η καὶ ου τως· ὁ μηδέποτε εὐθύτητα καρ δίας ἀνειληφὼς, ἀλλ' ε τι αὐτὴν ε χων σκο λιὰν, οὐκ ἐξωμολογήσατο οὐδέπω εἰς τὸ πα ραδεχθῆναι τῷ Θεῷ τὴν ἐξομολόγησιν αὐ τοῦ. Πῶς ου ν τοῦτο γίνεται; ἐν τῷ μεμαθη κέναι τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης. Τοῦτο δηλοῖ τὰ ἑξῆς. 118.8 Τὰ δικαιώματά σου φυλάξω, μή με ἐγκαταλίπῃς ε ως σφόδρα. Τὸ δέ· Τὰ δικαιώματά σου φυλάξω, πρὸς τὸ εὐχαριστῶ σοι ἀποδέδοται, οι ον· εὐχα ριστῶ σοι, ο τι ἐδίδαξάς με ἐκ τοῦ νόμου σου, ποῖόν ἐστι τὸ δίκαιον καὶ τὸ α δικον, ι να τοῦ τον φυλάξω· μαθόντα ου ν τὸ δίκαιον ἐκ τοῦ νόμου σου καὶ φυλάττοντα τοῦτο, αἰτοῦμαι μὴ ἐγκαταλιπεῖν με, ω στε ἡττηθῆναι δεινῶν ο ντων προσπαλαιόντων. –Καλὸν δὲ καὶ τὸ ε ως σφόδρα· αἰτεῖ γὰρ μὴ γυμνωθῆναι τῆς θείας ἐπικουρίας· μέτρα γὰρ, φησὶν, ε χει ἡ δύναμίς μου. Μή με τοῖς ὑπὲρ δύνα μιν πειρασμοῖς ὑποβάλῃς, μηδὲ σφόδρα ἐγ καταλίπῃς με. Πιστὸς δὲ ὁ Θεὸς, οὐκ ἐάσει ἡμᾶς πειρασθῆναι ὑπὲρ ο δυνάμεθα. 118.9 ̓Εν τίνι κατορθώσει νεώτερος τὴν ὁδὸν αὐτοῦ; ἐν τῷ φυλάξασθαι τοὺς λόγους σου. ∆ιδασκέσθωσαν οἱ α ρτι συμπληροῦντες τὸν λόγον, οἱ ε τι νεώτεροι, οἱ μηκέτι χωρὶς τοῦ νόμου ζῶντες, οι ς ἐλήλυθεν ἡ ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ, ου ς α ρχεται κινεῖν καὶ καταράσ σειν ἡ ἁμαρτία, κατορθοῦν ἑαυτῶν τὴν ὁδὸν, καὶ α μα τῷ ἐπαπορεῖν, καὶ ζητεῖν πῶς α ν γένοιτο, διδασκόμενοι φυλάσσειν τοὺς λό γους τοῦ Θεοῦ. ̓Αποκρινέσθωσαν ἐν εὐχῇ, καὶ λεγέτωσαν τῷ Θεῷ· ̓Εν τῷ φυλάττεσ θαι τοὺς λόγους σου. Καὶ πάλιν· Νεώτερος ὁ ἀπὸ τῶν ἐθνῶν λαὸς, ὁ σκολιῶς πρὸ τῆς πίστεως ὁδεύσας, ἐν τίνι κατορθώσει τὴν ὁδὸν αὐτοῦ, η τῷ φυλάσσεσθαι τοὺς λόγους τοῦ Θεοῦ; ἡ γὰρ ε ννοια τοῦ θείου νόμου καθαρτικὴ καὶ φυ λακτική. Παντός ἐστιν τό· ̓Εν τίνι κατορθώ σει ὁ νεώτερος τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ; ἐν τῷ φυ λάσσεσθαι τοὺς λόγους σου, τοὺς ἐσπαρμέ νους ταῖς θείαις γραφαῖς· φυλασσόμενοι γὰρ ου τοι οὐκ ἐῶσιν αὐτὸν σκολιῶς ὁδεύειν, οὐ δὲ τοιοῦτον γενέσθαι, ω στε εἰπεῖν· ̔Αμαρ τίας νεότητός μου μὴ μνησθῇς. ̓Αγαθὸν γὰρ ἀνδρὶ, καθά φησιν ὁ ̔Ιερεμίας, ο ταν α ρῃ τὸν ζυγὸν ἐκ νεότητος αὐτοῦ. Σύμμαχος τοῦτον ἡρμήνευσε τὸν τρόπον· ∆ιὰ τίνος λαμπρύνει νέος τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ; ̓Εδίδαξεν ο τι πολλῆς ἐστιν ἀκαθαρσίας καὶ ῥυπαρίας ἡ νεότης μεστή· διὸ καὶ δεῖται κα θάρσεως. Τοῦτο ου ν ἐπιζητήσας εὑρὲ, φη σὶν, τὸν τρόπον ἐν τῷ φυλάξασθαι τοὺς λό γους σου. 118.10 ̓Εν ο λῃ καρδίᾳ μου ἐξεζήτησά σε, μὴ ἀπώσῃ με ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου. Ζητήσεις εἰ ὁ Θεὸς ἐνεργεῖ τὸ ἀπωσθῆ ναί τινα τῶν θείων ἐντολῶν· ὡς γὰρ γινο μένου ἐπί τινας τοῦ τοιούτου, μὴ βουλόμε νος αὐτὸ παθεῖν, ὁ προφήτης λέγει· ̓Επεὶ οὐ παρέργως ἐζήτησά σε, ἀλλ' ἐν ο λῃ καρ δίᾳ, διὰ τοῦτο ἀμεῖψαι, μὴ ἀπωσάμενός με ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου, ἐν τῷ ποιεῖν με τὰ ε ρ γα Κυρίου, ἀμελῶς δέ. 118.11 ̓Εν τῇ καρδίᾳ μου ε κρυψα τὰ λό γιά σου, ο πως α ν μὴ ἁμάρτω σοι. Κίνδυνος γὰρ οὐ μόνον τὸ λέγειν ψευδῆ, ἀλλὰ καὶ τὰ ἀληθῆ τοῖς μὴ δυναμένοις χω ρεῖν. Οὐδὲ δεῖ τοὺς μαργαρίτας βάλλειν ε μ προσθεν τῶν χοίρων, οὐδὲ διδόναι τὰ α για τοῖς κυσίν. 118.14 ̓Εν τῇ ὁδῷ τῶν μαρτυρίων σου ἐ τέρφθην, ὡς ἐπὶ παντὶ πλούτῳ. Εστι καὶ ὁδὸς ἐντολῶν. 118.15 ̓Εν ταῖς ἐντολαῖς σου ἀδολεσχή σω, καὶ κατανοήσω τὰς ὁδούς σου. ∆ιὰ τούτων διδασκόμεθα ὡς οὐκ α λλως ἐστὶ κατανοῆσαι τὰς ὁδοὺς τοῦ Θεοῦ, η ἐκ τοῦ τὰ περὶ τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ ἐξετά ζειν, καὶ περὶ τούτων ἐπιπλέον ἐρευνᾶν· ω στε τὴν καλουμένην ἀδολεσχίαν μεταφέ ρειν ἐπὶ τὴν περὶ τῶν ἐντολῶν βάσανον, ο τε καὶ ἀδολεσχία οὐκ