Unit 5 rem close

διδασκαλίαν· καὶ ἐπιτιμῶν ὁμοίως ποιεῖ. οὐκ ἀπὸ μίας ἐπι τιμίας ἢ δευτέρας ἀπαγορεύει, ἀλλὰ καὶ ἄλλως προσάγει τὴν ὑγείαν. οὗτος οὖν ὁ μακρόθυμος τοῦ ὑψαυχένου καὶ "ὑψηλοῦ τῷ πνεύματι" ἀγαθότερός ἐστιν. πολλοὶ γοῦν λέγοντές τισιν μάθησιν, ἐὰν βραδύτερον λέγῃ, λέγου σιν· "ἆ, κάθαρμα, ὕπαγε, οὐδὲν δύνῃ". ἐπερ· τὴν ἀναγωγήν; ἀναγωγή ἐστιν αὐτό. ε᾿̣π̣ειδὴ δὲ θέλεις τοῦτο· μακρόθυμός ἐστιν ὁ ἀπὸ τῶν ἐθνῶν πιστεύων τῷ σωτῆρ̣ι̣, ὑψηλὸς δὲ πνεύματί ἐστιν ὁ ἐκ περιτο μῆς λαὸς ὁ λέγων· "οὐκ ἔχομεν βασιλε´̣α ε̣ι᾿̣ μὴ Καίσαρα"· "τοῦ Μωϋσέως μαθηταί ἐσμεν". τούτου τοῦ ὑψηλοῦ τῷ π̣ν̣εύματι τ̣οῦ ἐξ Ἑβραίων λαοῦ ὁ ἀπὸ τῶν ἐθνῶν μ̣α̣κρόθυμος γενόμενος διὰ τ̣ὸ ἐγνωκέναι τὰ καθ' ἑ αυτόν, ὅτι "ἐλπίδα μὴ ἔχων καὶ ἀ´̣θεος ἐν τῷ κόσμῳ", προ̣κριτ̣ε´̣ος ἐκεί νου. μὴ σπεύσῃς ἐν πνεύματι τοῦ θυμοῦσθαι, ὅτι θυμὸς ἐν κόλ πῳ ἀφρ̣όνων ἀναπαύεται. 206 ····· ····· ····· ····· ····· ····· ····· ····· τοῦ πνεύματος οὕτω ἐκεῖνο τὸ μο ····· ····· ····· ····· ····· ····· ····· ····· ε᾿̣κεῖνος ε᾿̣ν̣ π̣νεύματι ἁμαρτάνει ····· ····· ····· ····· ····· ····· ····· ·····ε̣ν̣. εἰσὶν γὰρ ἐκ τοῦ παριστα μένου ·········· ····· ····· ····· ····· ···· δὲ καὶ σ̣υ̣νσ̣τήσαντες καὶ ····· ····· ····· ····· ····· ····· ····· ··περ̣ιποιοῦσιν η ὑπὸ ἡδονῆς ····· ····· ····· ····· ····· ····· ····· ···· μὴ σπεύσῃ σὺν λογισμῷ θυ μοῦσθαι ····· ····· ····· ····· ····· ····· ··ν ὅτι ὁ θεὸς ὀργίζεται καὶ ἐμοὶ λέγει ····· ····· ····· ····· ····· ····· σύνκειται ο῾̣ ἄνθρωπος ἐκ ψυχῆς καὶ σώματος ····· ····· ····· ····· ····· ····· ····· ·····τ̣ο ψυχῆς μόνης γινομέ νης ····· ····· ····· ····· ····· ····· ····· σοφία τ ἡ παρουσία πνεύματος οὗτος ····· ····· ····· ····· ····· ····· ····· ··· οὑ´̣τ̣ω̣ χαριζόμενος νομίζει ····· ····· ····· ····· ····· ····· ····· ···· καὶ ἐὰν θεόπεμπτόν τι ····· ····· ····· ····· ····· ····· ····· ····μ̣ενος οὐ δέχεται αὐτὸ τοῦτο ὁ "ψυχικὸς ἄνθρωπος" ··············· ··λέγεται οὕτω καὶ τὸ "οὐ δέχεται τὰ τοῦ πνεύματος"· οὐ φύσιν ··λ̣ο̣ι̣ απ̣·ν̣·ι̣····· ····· ···· "μ̣ωρίαν" η῾̣γ̣εῖται τὰ τοῦ πνεύματος. δοκεῖ γὰρ μὴ θέλειν μῶρος εἶναι. οὐ δέχεται τὰ μῶρον αὐτόν, ὡς οἴεται, ἀπο̣δεικ̣νύντα. οὗτος οὖν ἐν ψυχῇ πάντα ποιεῖ· ὁ δὲ ὑπεραναβεβηκὼς τοῦτο̣ καὶ σὺν θείῳ λογισμῷ πράττων ἢ ἁπαξα πλῶς λογισμῷ, οὗτος ἐν πνεύματι ποιεῖ. ταύτην οὖν λέγω τὴν ἐπιστήμην οὐ κυρίως οὖσαν ἐπιστήμην, ἀλλὰ τὴν φαινομένην τοῖς χρωμένοις αὐτῇν κακοῦσθαι. ὅτι θυμὸς ἐν κόλπῳ ἀφρόνων ἀναπαύεται. ὁ μὴ ἄφρων, ἀλλὰ σοφὸς καὶ ἐπιμελόμενος φ̣ρον̣ήσ̣εως, κ̣ἄν ποτε φανέντος τινὸς ἢ ἀκουσθέντος ἢ κινοῦντος θ̣υμόν, μέχρι προπαθείας γίνεται. πολ λαχοῦ γὰρ τῶν θείων παιδευμάτων ὁ κόλπος τὸ ἡγεμονικὸν σημαίνει, ὡς ἐὰν λέγῃ· "οὗτος ὁ φαυλισμὸς αὐτῶν ἐν γῇ Αἰγύπτου εἰς κόλπον αὐτῶν". οὕ τω καὶ ἐν ἄλλοις λέγεται 20 ὅτι "εἰς κόλπ̣ον ἐπέρχεται πάντα τοῖς ἀδί κοις". ὃ λέγει, τοιοῦτόν ἐστιν· ὅτ̣ι κακῶν αὐτοῦ ἅπτεται, κατὰ τοῦ ἡγεμονικοῦ ἑαυτοῦ φέρει τὴν βλάβη̣ν καὶ τὴν πλ̣ηγήν. 207 πάλιν ἐὰν ὁ ἅγιος λέγῃ· "ἡ προσευχή μου εἰς κόλπον μου α᾿̣π̣οστραφή σετα̣ι̣", ὁ σπουδαῖος ἐκεῖνα αἰτεῖται εὐχη`̣ν̣ πρὸς θεὸν ἀναπέμπων, ἃ κ̣α̣ὶ α̣ὐτῷ συμφέρει λα̣βεῖν καὶ τῷ θεῷ πρέπει διδόναι. κα̣ὶ ἀνα̣κα´̣μ̣πτει ἡ προσευχὴ α̣υ᾿̣τοῦ εἰς τὸν̣ κόλπ̣ον αὐτοῦ φέρουσα, ἃ ᾐτήσατο. αἰτεῖται γ̣α`̣ρ οὐδὲν πλέον οὐκ ἰσχὺν σώματος, οὐ πλοῦτ̣ον, ἀλλὰ τὸν βελτιοῦντα τὸν νο̣ῦν. ε᾿̣ὰν̣ οὖν τύχῃ, ὧν αἰτεῖται, ἐπεὶ μὴ ἔξω αὐτοῦ μένει τὰ δοθέν τα, ἀλλ' ἐν τῇ δ̣ι̣α̣θέσει αὐτοῦ καὶ ἐν τῷ ἡγεμονικῷ, ἡ προσ̣ευχὴ αὐ τοῦ εἰς τὸν κόλπον αὐτοῦ ἐπ̣ι̣στρέφε̣τα̣ι̣. μὴ εἴπῃς· τί ἐγένετο ὅτι αἱ ἡμέρα̣ι̣ α̣ι῾̣ πρότεραι ἦσαν ἀγαθαὶ ὑπὲρ ταύτας; ὑπὲρ ταύτας κρεῖσσον τοῦτό ἐστιν οὐ μ̣ο´̣νον λεγόμενον, ἀλλὰ καὶ λο γιζόμενον· ο῾̣ ἀρχο´̣μενος ἀρετῆς καὶ "τοῦ φωτισμοῦ τ̣η῀̣ς γνώσεως" καὶ τοῦ λάμπεσθαι ὑπὸ του῀̣ "η῾̣λ̣ι´̣ου τῆς δικαιοσύνης" ἀεὶ παραλαμβα´̣ν̣ω τῷ φω τισ̣μῷ· καὶ ὥσπερ ὁ σπουδαῖος "εἰς τὸ τῆς ἄνω κλήσεως βραβεῖον" τε̣ίνω. τὰ διδόμενα καταλέλοι̣π̣ε̣ν̣ ἐπιλαν̣θανόμενος ἐκείνων ὧν παρ ελ̣ήλυθεν τῷ μηκέτι ἀνακάμπτε̣ι̣ν καὶ ἀναστρέφειν· "τοῖς δὲ ἔμπροσ̣θ̣ε̣ν ἐπεκτεινόμενος" μακρύνεται ὡ῀̣ν κατα̣λ̣ε´̣λοιπεν ὁ ἀρξάμενος φ̣ω̣τίζεσθαι ὑπὸ "τοῦ ἡλίου τῆς δικαιοσύνης" καὶ ἀεὶ π̣ρ̣ο̣ς̣λαμβάνων τῷ φωτισμῷ ὡς μ̣η`̣ εἰπει῀̣ν ὅτι "αἱ πρῶται ἡμέραι ἦσαν α᾿̣γαθ̣αὶ ὑπὲρ ταύτας". καὶ προ χείρως αὐτὸ λέγομεν, τάχα δὲ