Contra Julianum Book 3 opening

<!-- leaf 308 --> Η 615 CONTRA JULIANUM LIB. Hi. ' cts . TOY EN ΑΓΙ͂ΟΙΣ ΠΆΤΡΟΣ HMON = YIIEP THY XPEXTIANQN EYATOYE ΘΡΗΣΚΕΙ͂ΑΣ, ΠΡΟΣ TA TOY EN A@EOIZ IOYAIANOY. ude ἽἌπαντα piv obv ta Χριστιανῶν διαδέδληται nap’ A 7Ά, Res igitur. Christianorum omnes criminatus i αὐτῷ, ἔθη te, xal νόμοι, xal μυστήρια xal οὐδὲν est, et mores, et leges, et mysteria ; nullumqueest 1 ἐστι τῶν εὖ γεγονότων, ἣ χαὶ ὀρθῶς εἰρημένων παρὰ ant bonum factum, aut adivina Scriptura recie ᾽ τῆς θείας Γραφῆς, 6 ph tate εἰς φαυλότητα περι- dictum, quod in malam. pariem ‘Fapere non eru> | ὀάλλων altlats, obx ἐρυθριᾷ. ᾿Αποσεμνύνει δὲ μόνα bescat. Ea vero sola magna facit, quibas son me- ta ty’ ols Fy elxd; ob μετρίως ἀσχάλλοντα τὸν ἀλη- diocriter offensam par erat, si vere utique saperet , ; θῶς ἀρτίφρονα, μεταφοιτῇσαι πρὸς τὰ βελτίω" xat ad meliora sese recipere; et.Platonis allociitionem, | thy Πλάτωνος δημηγορίαν, ἣν αὐτὸς ἑαυτῷ cuvte- qua ipse sibi conflata, divinam et que supra υδιυ- θειχὼς thy Oclav te xat ὑπερφυᾶ σεσυχοφάντηχε δός ram est gloriam calumniaius est, haud mediocriter _ Gav, κατατέθηπεν ob μετρίως. Προστιθεὶς δὲ ὡς demiraiur. Sed, ut peccatis. peccata. eumulans; Ϊ ἁμαρτίας tp’ ἁμαρτίαις, ἵεται δὴ πάλιν Ext τὴν Μοεῖβ historiam rursus invadit, in eamque osacnit, ᾽ } Μωσέως συγγραφὴν, καὶ in’ αὐτὴν καταθήγει τὸ imo cornu in altum tollit, et iniquitatem loquitur i | στόμα " μᾶλλον bt, els ὕψος alper td xépac καὶ ἀδι- adversus Deum, et contra veritatis dogmata:ar- xiav λαλεῖ χατὰ Θεοῦ, χαὶ τοῖς τῆς ἀληθείας ἀνθ- matur, sicque ait : Ἔ | οπλίζεται δόγμασιν, οὕτω τέ φησι" . , ι ἸΟΥΔΙΑΝΟΣ. Β JULIANUS. " Τούτοις παράδαλλε thy Ἰουδαϊχὴν διδασχαλίαν, 75 His confer Judaicam doctrinam, et plantatum zal cov φυτευόμενον ὑπὸ tod Θεοῦ παράδεισον, xat a Deo hotium, et fictum ab ipso Adamun, tom quz ᾽ cov On’ αὐτοῦ πλαττόμενον ᾿Αδὰμ, elta thy γενομέ- huic evenit mulierem. Dicit enim Deus: « Non vay αὐτῷ yuvatxa. Λέγει yap 6 Θεός " « Οὐ χαλὸν el- bonum est hominem esse solum, faciamus ei adju- vat τὸν ἄνθρωπον μόνον᾽ ποιήσωμεν αὐτῷ βοηθὸν tricem similem ipsi™; » que nihil eum quidem xat’ αὐτόν᾽ » πρὸς οὐδὲν μὲν αὐτῷ τῶν ὅλων βοηθή- rerum omnium adjuverit, sed deceperit, eaque ipsi σασαν, ἐξαπατήσασαν δὲ, xat γενομένην παραιτίαν sibique, ut paradisi deliciis excideret, causa exsti- ait te ἐχείνῳ xat ἑαυτῇ cod mecetv Ew τῆς terit. Hee enim fabulosa plane sunt. Quid enim Η τοῦ παραδείσου τρυφῇς. Ταῦτα yap tote μυθώδη rationis habet ignorare Deum, quod in auxilian Ϊ παντελῶς. Ἐπεὶ πῶς εὔλογον ἀγνοεῖν tov Θεὸν, ὅτι ab ipso fiat, non tam bono quam malo ei, qui acce- ; τὸ γινόμενον On αὐτοῦ πρὸς βοήθειαν, οὐ πρὸς χα- verit, futurum? ) , ᾿ λοῦ μᾶλλον, ἀλλὰ πρὸς καχοῦ τῷ λαδόντι γενήσε- ͵ , ~ ΨΦ Gen. u, 18. : ᾿ ; ; ' ι ᾿ <!-- leaf 309 --> i! Non credit itaque plantatum a Deo fuisse pare- ᾿Λπιστεῖ pev ouv ὅτι περύτευταί τις παράδεισος i disum ullum, aut fortasse quod id quoque efficere api Osod* ἣ τάχα nov, καὶ τόγε ph δύνασθαι τοῦτο Ἷ nequierit, ineffabilem potentiam imprudenter con- Spy, τῆς ἀῤῥήτου δυνάμεως ἀσυνέτως χκαταψηφίζε- | demnat. Risus avtem materiam facit forwatum at. Γέλωτος δὲ ποιεῖται πρόφασιν, td διαπεπλά- A:damum, ex eoque mulierem, et a consilio prope- ofa: tiv ᾿Αδὰμ, xal thy ἐξ αὐτοῦ γυναῖχα " xat Ἱ siteque aberrasse cum, qui falli non potest, blate- ἀστοχῆσαί φησι βουλῆς χαὶ σχεμμάτων tov οὐδὲν Ϊ rat. Non enim bono. fuit Adamo, sed fraudi potivs ἀμσρτεῖν εἰδότᾳ. Ob yap tor, φησὶ, πρὸς καλοῦ γέγονε | et lapsui a paradiso et voluptatibus. Vin’ tu igitur, τῷ ᾿Αδὰμ, πρὸς ἀπάτης δὲ μᾶλλον, καὶ ἀπεμπολῆς ᾽ if amice, his tanquam frivolis et putidis, qaemadmo- χαὶ παραδείσου xal τρυφῇς. Bother δὴ οὖν, ὦ tav, } dum tute existimas, pratermissis, tuorum docto- ταῦτα pebévtes ὡς Ewha, χατά ye τὸ αὐτῷ cor δο- i rum sermonibus insistamus ? Yin’ tu, comparatis iis, χοῦν tolg τῶν σῶν διδασχάλων ἑπώμεθα λόγοις : q qua de mundi ortu scripsit Hesiodus, cum Mosis Βούλει τῇ Μωσέως xocpoyevelg thy Ἡσιόδου συμ- 4 Genesi, scrutemur ea qux Ww, perinde ac tui ma- Gaddvtes ἐρευνήσωμεν, & τεθαύμαχας ὁμοῦ πατράσι i jores, admiraris ? Ille Musas apprecaius, petitaque, τοῖς cols; Ἐπευξάμενος yap tals Μούσαις xal nap’ Η Ϊ ut ait ipse, amabili cantione, putidasnobis εἰ exa- Βὶ αὐτῶν